89 V. CI. Pentandria. 



minus profunde incisa , folia non raro laeviter cordata. In sub- 

 alpinis et alpinis regionum frigidiorum Tiroliae austro-orientalis, 

 solo calcareo. 



Menyanthes tvifoliata L. 



Samolun Valerandi L. In Tirolia australi prope Kaltem, in 

 provincia Brixiensi prope Gargnano. 



Lysimachia miUfaris L. — L. Nnmmularia L. 



Anagalliit arvensis L. 



A. caerulea Schreb. In agro Tridentino et Roboretano. 



Azalea procumbens L. 



Convolmihis sepium L. — C. arvensis L. 



C. cantabrica L. In niontibus et collibus ad lacuni Benacum 

 ditionis Tlrolensis et Brixiensis. 



Polemonium caerulenm L. In valle Venosta prope Laas; 

 in monte Stelvio ejusdem vallis. 



Jasione montana L. Prope Bulsanum ; in Valsugana. 



Campanula caespitosa Scop. C. pusilla Haenke. — Prior 

 est forma in apricis , altera in umbrosis , vel frigidis locis pro- 

 veniens. Si una crescunt quod saepe fit, individua umbris tecta 

 exhibent folia latiora et longius petiolata et corollas superne magis 

 dilatatas, contrario apricantia. Istarum cum C. rotundifolia con- 

 junctio scientiae nihil commodi afferre videtur aucta nimie copia 

 varietatum sine lege vagantium, quoque scriptore pro lubitu sibi 

 condente suas. Dein oportoret et C. linifoliam (Scheuchzeri) 

 conjungere necessitate principii , cum et haec per formas inter-". 

 medias dubiae affinitalis cum illa connectatur. 



C. rotundifolia L. — C. linifolia auctorum. i 



C. Alpini L. Adenophora quibusdam a Campanuiae genere 

 separantibus. De praeceptis in constructione generum observandisl 

 audiamus Linnaeum philos. botanica § 170: „Raro observatur 

 genus, in quo pars aliqua fructificationis non aberret.^ lnU)i 

 caeteras campanulas omnes nulla alia reperitur, quae omniuro 

 partium structura et forma possit majore jure dici Campam 

 quam haec. Sejungunt a campanuiae genere ob corpus carnos 

 circa styli basin. Verumtamen , si ob quamcumque in fructifi 



ungl 

 tuku 



