XIX. Cl. Syngenesia. tll 



vulgatissima est in nostris regionibus, et in Germania, teste ipso 

 Tabernaemonlano (Rräuterbuch S. 504 — 5). His ita constitutis 

 iinprobanda est definitio totius speciei ponens pro typo formam 

 foliis radicalibus cordatis, dentibus profundioribus retroversis. 

 Nam sat frequens est forma foliis radicalibus basi breviter den- 

 tatis, dentibus horizontalibus , praesertim si folia sint plus vel 

 minus in petioium angustata. 



Hieracium sylvaticum Auctorum. Inter hoc et praecedens 

 Hieracium reperiuntur formae mediae frequentes continua pro- 

 gressione utrumque conjungentes, quas saepissime dubius haereas 

 ad utrum referas. In H. murorum, saepe maturius florente, cum 

 vis vitae ad producenda plura folia in H. sylvatico plus temporis 

 indigeat, corymbus patentier; quod vero perpetuum non est, 

 inprimis in individuis in umbra silvarum crescentibus , quorum 

 pedunculi H. sylvatici instar magis erecti. Hinc juxta receptas 

 in arte regulas ambo forent in speciem unam conjungenda. 

 Attamen cum formae communes utriusque ab invicem insigniter 

 distent, satius videtur distinctionem retinendam, eo magis quod 

 in hoc genere species plerasque artificiales esse necesse sit. 

 Verum cum hoc damus, delendae sane futiles plures a scriptoribus 

 ab istis separatae species, innixae characteribus, quibus vix va- 

 rietates tertii ordinis sustineri possunt. Hujusmodi sunt formae 

 variantes foliorum colore, caule raraoso, foliis caiüinis paucis 

 cum radicalibus basi rotundatis vel angustatis etc. Nee decet 

 sibi quamdam definitionis formam construere limitibus pro lubitu 

 positis tamquam Procrustis lectum , detruncando quod in eam non 

 quadrat. 



H. amplexicaule L. In subalpinis , montanis , demissis ad 

 inontium radices in regione vitis, solo granltico et calcareo. 



H. inlybaceum Jacq. In montanis et subalpinis solo granitico. 



H. cotoneifolium Lam. Fröl. in DC. prodrom. VII. ^. 210). 

 In monte Stilfserjoch Tiroliae austro-occidentalis. Si species ab 

 H. prenanthoide Vill. distincta non est, ostendendum hoc formis 

 intermediis conjungentibus. 



