126 XXII. CI. Dioecia. 



in valle Taufers crescens a cl. salicum Tirolensium monographu 

 pro S. cuspidata habita non differt. loi) 



Salüv alba et vitellina L. — S. amyydalina L. 



S. daphnoides Vill. In Tirolia cisalpina septentrionali , in 

 valle Pfitsch; in valle Ridnaun districtus Sterzing. 105) 



S. Pontederana W. In districtu di Fassa. Obs. Si quis 

 arbitratus fuerit Salicem Pontederanam , qualis a Kochio descri- 

 bitur, et a Reichenbachio in herbario normali edita est, progenio 

 esse hybridam ex parentibus S. purpurea et S. cinerea, sciat 

 postremam in districtu di Fassa omnino desiderari. 106) 



Ä. purpurea L. — S. incana Sehr. 



S. cinerea L. In Tirolia meridionali, sparsim. 



S. salvifoUa (Barbaris salviaefolia a corrupto latino salviae 

 folio). In valle di Vestlno , in confinio Tiroliae italicae austro- 

 occidenlalis et provinciae Brixiensis. 



S. phylicifolia L. (phylicaefolia Wulf, barbare). S. nigri- 

 cans Fries. Koch. S. glabra Scop. Koch. Variat foliis utrinque 

 viridibus , subtus glaucis , vel caesiis , glabris vel in autumnum 

 usque pubescentibus, stipulis forma variis, maximis, mediocribus, 

 parvis vel nullis. Forma stipuhs nullis , quae ex una planta 

 stipulas ferente eligi potest et foliis magis glaucis est S. glabra. 

 Planta caraiolica non differt. Folia lucida cum stipulis grandibus 

 sat frequenter. — Quibusdam venit etiam nomine S. arbusculae. 



S. yrandifolia Ser. In Tirolia meridionali finitimaque Italia 

 vulgaris. — A nostris hujus forma minor, partibus minus evo- 

 lutis, in frigidioribus crescens, pro S. aurita L. habetur. 107) 



S. Caprea L. — S. hastata L. 



S. repens L. S. angustifolia Wulf. In Tirolia meridionalis 

 montanis et subalpinis, rarior. Obs. Quibusnam notis certis hae 

 duae species distinguantur ex scriptorura descriptionibus non liquet. 

 Cl. Kochius tribuit S. repenti suae folia recurvato-apiculata , ad 

 quam Smithii affert S. fuscam, cujus folia sunt „apice recta", 

 et S. repentem ejusdem auctoris foliis „mucronulo brevi recto" 

 (conf. Smith fl. britann. p. 1060—62). 



