door mediaal uit te groeien. Wel, zegt hij, kan daardoor „leicht 

 der Eindruck hervorgerufen werden, als sei wenigstens die hori- 

 zontale, die Gehörorgane tragende. Platte )ener Knorpelkapsel als 

 unmittelbare Fortsetzung der knorpeligen Schadelbasis aus dieser 

 hervorgewachsen . ' ' 



Voor Alytes kan ik me het beste bij de opvatting van Götte 

 aansluiten. Het vroegtijdig optredende kraakbeenstrookje door 

 Peeters beschreven, behoort m.i. tot het periotisch kraakbeen, 

 wat uit het zelfstandig optreden lateraal van de myotomen ook blijkt. 



Doordat bij Alytes het parachordaal kraakbeen zich zoo vroeg 

 ontwikkelt en het aangrenzend deel van den oorkapselwand eerst 

 later verkraakbeent, is de grens van de basaalplaat hier duide- 

 lijker dan bij Rana. Gaupp's eerste stadium is reeds te oud om 

 nog een oordeel over de herkomst der deelen te kunnen uitspreken. 



Het verdient dus aanbeveling de term basaalplaat te beperken 

 tot de kraakbeenplaten, die ter weerszijden van de chorda gelegen 

 zijn en niet uit te breiden tot het ventromediaal van de primaire 

 fenestra ovalis gelegen kraakbeen, dat er eerst later mee versmelt. 



2) Componenten der basaalplaat. 



Daar, zooals boven reeds gezegd werd, de parachordaalplaat 

 in een larve van 7 m.M. noch door verschillen in dikte, noch in 

 haar structuur een samenstelling uit meerdere gedeelten verraadt, 

 is het van belang na te gaan of de ontwikkelingsgeschiedenis 

 hieromtrent iets aan het licht brengt. 



Reeds terstond dient medegedeeld te worden, dat we steeds, 

 zoowel in kraakbeenige als in voorkraakbeenige stadia één continue 

 weefselstrook ter weerszijden van de chorda aantreffen. 



In de series 5, 6, 7, 8 vinden we een kraakbeenige parachor- 

 daalplaat, in 3 en 4 is de aanleg door de dichtopeengelegen 

 mesenchymkernen zichtbaar. De kraakbeenontwikkeling neemt ter 

 weerszijden van de chordapunt een aanvang, hetgeen den eersten 

 aanleg van het planum trabeculare vertegenv/oordigt. Een afzon- 

 derlijke kraakbeenkern tusschen oorkapsels en chorda gelegen, 

 hetgeen op den aanleg van het „mesotisch" kraakbeen zou wijzen, 

 werd niet gevonden, daar reeds in serie 5 de parachordaalplaat 

 geheel in kraakbeen is overgegaan. 



21 



