Tusschen de uitkomsten van Chiarugi, SeweitzofF en ook Göttc 

 (na correctie) bestaat grootc overeenkomst en het moet daarom 

 opvallen, wanneer men bij Peeters (1910) voor Rana fusca en 

 esculenta een andere opgave aantreft. 



Peeters vindt bij Rana fusca-larven van 8 m.M. en Rana escu- 

 lenta-larven van 6 m.M. een tweetal myotomen, die zich tusschen 

 de oorkapsels langs de chorda tot de trabekelplaat uitstrekken. 

 De caudalc grens van het tweede myotoom komt overeen met 

 de caudale grens van het oorkapsel. Beide myotomen hebben 

 een kortstondig bestaan. Het eerste verdwijnt bij een larve van 

 9Vi> m.M. (Rana fusca), het tweede is bij een larve van 11 m.M. 

 zoo goed als verdwenen. De plaats van beide myotomen wordt 

 door het planum basale ingenomen. Het tweede myotoom schijnt 

 zelfs onmiddelijk in kraakbeen omgezet te worden. Een dergelijke 

 ontwikkelingsgeschiedenis brengt volgens Peeters een drieledige 

 samenstelling der basaalplaat mede : het planum trabcculare, het 

 mesotisch kraakbeen ter plaatse van myotoom 1 en de occ. plaat 

 ter plaatse van of ontwikkeld uit myotoom 2. 



Het komt me voor, dat Peeters' opgaven niet geheel met de 

 werkelijkheid overeenstemmen. 



Ik heb den toestand in enkele horizontaal gesneden series van 

 Rana fusca kunnen nagaan. Bij een larve van 6^2 ni.M. trof ik 

 ter weerszijden van de chorda de myotomen aan. Het eerste 

 myotoom lag ter hoogte van gl. X, ver caudaal van het gehoor- 

 blaasje en op zeer grooten afstand van de chordapunt, die zich 

 tot het infundibulum uitstrekte. Vóór deze myotomen liggen de 

 mesenchymkernen zonder bepaalde rangschikking verspreid. Bij 

 een larve van 7^0 m.M. ligt het eerste myotoom ter hoogte van 

 gl. X, maar nu reikt zijn craniale rand tot even voorbij den 

 caudalen rand van het gehoorblaasje. De kernen van het mesen- 



somiet VII ten aanzien van het gehoorblaasje bepalen kou. De vergelijking met 

 de afb. van Götte voor Bombinator doet hem besluiten tot twee postot. kopsomieten. 

 J) Ten onrechte noemt Delsman (191 7j Sewertzoff onder degenen, die drie somieten 

 tusschen gehoorkapsel en occ.boog vinden. De onjuistheid hiervan springt in 

 het oog, wanneer men bedenkt, dat SewertsofF zijn uitkomsten bij Siredon, waar 

 hij, hoewel ten onrechte, twee postot. somieten vond, volkomen in overeenstemming 

 acht met hetgeen Pelobates te zien gaf. 



31 



