caudaal uitgroeiende basaalplaat of door een zich meer zelfstandig 

 ontwikkelende occipitaalplaat wordt ingenomen. 



Waar de occ.boog ten aanzien der myotomen ligt, geeft Peeters 

 niet aan ; een nader onderzoek bij Rana aangaande deze punten 

 is dus wel aan te bevelen. 



Op grond van hetgeen bij Bombinator, Biifo, Pelobates en 

 Alytes gevonden werd meen ik de opvatting te kunnen hand- 

 haven, dat bij Anuren slecht twee postotische somieten aan 

 de kopvorming deelnemen. 



Wenden we ons nu tot de U r o d i^ l e n. Hier treffen we in 

 tegenst Hing met de Anuren drie postotische somieten tusschen 

 oorkapsel en occ.boog aan. Wanneer we hetonderzoek vanSewertzoff 

 (1895) aangaande Siredon stilzwijgend voorbijgaan, daar het latere on- 

 derzoek van Goodrich (191 1) m.i. meer vertrouwen verdient, kunnen 

 wezeggen.datdit thans algemeen aangenomen wordt (Delsman 1917). 



Miss Platt (1897) onderzocht Necturus. Goodrich (1911) Ambly- 

 stoma en beiden vinden drie postotische somieten, n.1. die be- 

 hoorend bij de N.IX.X en X] of occ. zenuw. 



Bij Nectures verdwijnt het eerste postot. somiet spoedig en 

 geeft het tweede het aanzijn aan spiervezels, waarvan de ventrale 

 spoedig atrophieeren ; de dorsale blijven en treden in verbinding 

 met de spiervezels van het volgende myotoom. In het septum 

 tusschen het tweede en derde postotische myotoom ligt de praeoccipi- 

 taalboog, terwijl tusschen het derde en vierde postotische myotoom de 

 occ.boog gelegen is ^). Met het tweede postot. segment komt het 

 ganglion N.X overeen, met het derde de N.X^ ; met segment 

 4 en 5 twee ventrale wortels, die den hypoglossus vormen. 



Voor Amblystoma komt Goodrich (1911) tot een overeenkom- 

 stig resultaat, slechts in details ervan afwijkend; zoo vindt hij 

 in bepaalde ontwikkelingsstadia een ventralen wortel in het derde 

 postotische Segment en in het vijfde ook nog een dorsalen wortel ; 

 het dorsale deel van het tweede postotische myotoom blijft bestaan, 

 evenzoo het dorsale deel van het derde. Evenals bij Necturus 

 ontstiaat de praeoccipitaalboog tusschen het tweede en derde posto- 

 tische segment, de occ.boog tusschen het derde en vierde ; tusschen 



1) Peeters (1910) ontkent het voorkomen van een kraakbeenigen praeocc.boog 

 bij Necturus, daar hij dien in zijn preparaten niet waarnam. 



33 



