Deze veronderstelling wint aan waarschijnlijkheid, wanneer men 

 Rana fusca en Alytes in dit opzicht met elkaar vergelijkt. 



De occ.boog bij Alytes is van den beginne af goed aangeduid 

 en reeds bij een larve van 5 m.M. serie 4) in aanleg aanwezig 

 (fig. 9, PI. IIi. Bij een larve van 7 m.M. (modeli is de ligging zóó 

 duidelijk, dat de niet kraakbeenige boog mee gemodelleerd kon 

 worden. Bij een larve van 97i> m.M. (serie 13) is de occ.boog 

 reeds geheel kraakbeenig ; in dit stadium is nog geen planum 

 internasale aanwezig. Bij een Rana-larve van 12 m.M. met goed 

 ontwikkeld planum internasale vond ik het myotoom R.S.1 onder 

 pigmentvorming in reductie en de occ.boog nog slechts aan- 

 geduid; bij een larve van 14 m.M. is van kraakbeenvorming nog 

 geen sprake. 



Het is natuurlijk moeilijk vergelijkingen te treffen door af te 

 gaan op de afmetingen der larven, maar dit is wel zeker, dat 

 bij Alytes de kraakbeenvorming in de occ.streek veel sneller en 

 vroeger plaats vindt dan bij Rana (vgl. b.v. ook het model Alytes 

 7 m.M., waar het oorkapsel even ver ontwikkeld is als bij het 

 model Rana 14 m.M. van Gaupp, terwijl bij deze reeds het 

 planum internasale gevormd is). Dit vroege verkraakbeenen van 

 het caudale schedeldeel van Alytes brengt met zich m.ede, dat 

 de occ.boog reeds zeer vroeg in aanleg te zien is en zijn ver- 

 houding tot de myotomen beter bepaald kan worden dan bij 

 Rana. Wanneer bij Rana de voorkraakbeenige occ.boog zicht- 

 baar wordt, is R.S.1 reeds zoover in reductie, dat het den schijn 

 heeft, alsof de occ.boog bij het caudale deel van dit myotoom 

 behoort, terwijl het inderdaad met het voorgaand K.S.II verband houdt. 



Voor Rana is dus een hernieuwd onderzoek met nauwkeurige 

 inachtneming van de ligging en atrophie der myotomen en bij- 

 behoorende ganglia en de ontwikkeling van den occ.boog zeer 

 zeker gewenscht. 



Het zal uit het bovenstaande duidelijk zijn, dat het voor Anuren 

 niet mogelijk is den term .,mesotiscK' kraakbeen te definieeren. 

 Door aan te nemen, dat dit bij Anuren ontbreekt en de basaal- 

 plaat uit twee comonenten is samengesteld, de trabekelplaat en 

 de occipitaalplaat, wordt een ongedwongen verklaring gegeven 

 voor hetgeen door Stöhr en Peeters gevonden werd. Beide onder- 



39 



