stellingen van Gaupp blijken niet juist te zijn. Hetgeen door 

 hem en anderen met den naam mesotisch kraakbeen bestempeld 

 wordt, is inderdaad de occipitaalplaat. 



De tweeledige samenstelling der basaalplaat bij Anuren, waarop 

 het ontbreken van het derde postotische kopsegment reeds wees, 

 wint ook door hetgeen de ontwikkeling er van leert aan waar- 

 schijnlijkheid. 



Bij Urodclen is de ontwikkeling der basaalplaat uit drie deelen 

 duidelijk waargenomen. Reeds Stöhr (1880) vermeldt het afzon- 

 derlijk optreden van de „occipitalia" bij Triton en Siredon, 

 welke ontstaan na de ontwikkeling van het planum trabeculare, 

 doch vóór de oorkapsel vorming (fig. 12, 13, Taf. XXIX). Er zijn 

 spoedig twee deelen te onderscheiden, n.1. het boogdeel en het 

 basale deel, dat terecht occ.plaat genoemd wordt. De occ.plaat 

 ligt achter het oorkapsel en groeit het planum trabeculare tegemoet. 

 De basaalplaat bestaat dus uit twee afzonderlijke gepaarde stukken, 

 waarbij zich later nog laterale deelen voegen, door Stöhr perifeer 

 kraakbeen genoemd. Stöhr geeft een afbeelding, waar dit perifeer 

 kraakbeen ongeveer in het midden tusschen planum trabeculare en 

 occ. plaat op doorsnede bijna het geheele axiale deel der basaal- 

 plaat vormt, maar zag in een bepaald stadium niet den afzonder- 

 lijken aanleg van dit kraakbeen. 



Peeters (1910) meent deze zelfstandige kraakbeenkern gevonden 

 te hebben in een kraakbeenstukje, dat mediaal van het oorkapsel 

 op gelijken afstand van den rostralen rand van den occ.boog en 

 van de trabekelplaat optreedt ; het ligt vóór het myoseptum van 

 myotoom 1 en 2 en bereikt spoedig de chorda. Terecht gelooft, 

 Peeters de drieledige samenstelling van de basaalplaat hiermede 

 bewezen te hebben; alleen is het noodzakelijk de beteekenis van 

 dit kraakbeenstukje na te gaan. Met het perifeer kraakbeen 

 van het oorkapsel heeft het volgens Peeters niets uit te staan 

 Hij noemt het dan ook niet perifeer of mesotisch kraakbeen, 

 maar cartilago mediotica. Het ligt ook te ver lateraal van de 

 chorda om het als homologon van de basis van den occ.boog 

 te beschouwen. Toch wijst m.i. de ligging ten opzichte der myo- 

 tomen (in schema 2 vóór het myoseptum van segm. 2 en 3i er 

 op, dat dit kraakbeenstukje verband zou kunnen houden met 



40 



