Behalve door series werd ook door het bestudeeren van totaal- 

 preparaten getracht een beeld van den ontwikkelingsgang te vormen. 



Door Peeters (1910) werd de kleurmethode met methyleen- of 

 victoriablauw volgens Van Wyhe nauwkeurig beschreven en 

 terecht aan gespoord tot het vervaardigen van dergelijke instructieve 

 mikroskeletten. Van de uitstekende resultaten, die daarmede ver- 

 kregen worden, kon ik me enkele jaren geleden door toepassing 

 der methode bij een aantal Rana fusca-larven overtuigen. 



Bij de mij ter beschikking gestelde Alyteslarven bevond zich 

 echter geen enkele, die op de door Peeters aanbevolen wijze in 

 sublimaat-formol gefixeerd was (zie Tabel). Het meerendee-1 der 

 larven was in Zencker's vloeistof gefixeerd, dat het voor het 

 hechten der kleurstof, naar mondelinge en schriftelijke mededeeling 

 van Dr. Peeters en Prof. Van Wyhe, schadelijke azijnzuur bevat. 

 Mijn ervaring met de vroeger genoemde boraxkarmijn-victoria- 

 blau w-objectglas-kleuring deed me intusschen vermoeden, dat ook 

 hier totokleuring niet uitgesloten zou zijn. Inderdaad gelukte het 

 met victoriablauw een goede, zij het dan ook niet intensieve 

 blauwkleuring te verkrijgen (larve 27 m.M.). 



Daarmijn pogingen ommetmethyleenblauwophetobjectglastekleu- 

 rcn geen resulaat hadden gehad, meende ik, dat totokleuring even- 

 min zou gelukken. Intusschen werd mijn vermoeden niet geheel 

 bewaarheid. Er vond wel degelijk kraakbeenkleuring plaats (larven 

 60 en 53 m.M.), doch op andere wijze dan normaliter geschiedt. 

 De kleuring, die thans verkregen werd, herinnert sterk aan die 

 door Peeters (1910) beschreven werd voor Si redon ; daar kleurden 

 zich n.1. kern en cytoplasma intensief blauw, de intercellulaire 

 stof daarentegen niet. Bij een gewenschte en normale kleuring is 

 juist het omgekeerde het geval. Bij Alytes waren behalve de kern 

 ook de kraakbeenkapsels duidelijk gekleurd ; op sommige plaatsen 

 echter ook de intercellulaire stof. 



Volgens Peeters is dit eigenaardig gedrag niet aan een bizondere 

 eigenschap van het Siredon-kraakbeen toe te schrijven, maar 

 vermoedelijk aan een ziekelijken toestand der dieren. Een enkele 

 maal kwam het ook wel voor bij een Triton-larve, en eens ook 

 bij kleuring met victoriablauw na formol-fixatie bij een larve van 65 

 m.M. (Triton vulgaris), terwijl op gelijke wijze gelixeerde volwassen 



16 



