IL Materiaal en Techniek* 



Het materiaal van Alytes, dat mij in alc. 90 '/q geconserveerd 

 ten dienste stond, was, wat de jongere stadia betreft, gefixeerd 

 in Flemming's vloeistof en pikrine-zwavelzuur ; wat de oudere 

 vanaf '/Vi' m.M. aangaat, in Zencker's vloeistof, welk fixatie- 

 middel zich wederom voor Anurenlarven zeer bruikbaar bewees. 



De jongere stadia tot 7V2 m.M. werden gekleurd in Ehrlich's 

 haematoxyline en eosine, hetgeen zeer goede differentiatie van het 

 steeds zoo m.oeiliik te kleuren eerste kraakbeen geeft. Voor oudere 

 stadia werden verschillende kleurmethoden toegepast. 



Tot mijn verwondering bleek, dat victoriablauw, hetwelk na 

 de Zencker-fixatie geen kleuring deed verwachten, op het object- 

 glas het kraakbeen in coupes van niet te jonge stadia intensief 

 blauw kleurde. De kleurstof liet zich uit het omliggende weefsel 

 door alcohol 7Q % volledig uittrekken. De coupes van in borax- 

 karmijn in toto gekleurde larven, werden op het objectglas 5 min. 

 in 2 % oplossing victoriablauw in alc. 64 % gekleurd, in alc. 

 70% uitgetrokken, opgevoerd en even nagekleurd in eosine in 

 alc. 96 %. De beelden zijn verrassend : kraakbeen helder blauw, 

 kernen donkerrood, spier- en ander weefsel ficht rosé. Eigenaardig 

 was het op te merken, dat jong kraakbeen zich niet liet kleuren 

 en bij larven in de metamorphose het kraakbeen slechts gedeeltelijk 

 de kleurstof v/ilde aannemen, zoodat de kleuring alleen geschikt 

 bleek voor larven van 14 m.M. lengte tot larven juist vóór de 

 metamorphose. 



Thioninkleuring in navolging van Fuchs (1907), die speciaal 

 voor jong kraakbeen werd aanbevolen, gaf wel een uitstekende 

 kernkleuring, maar het kraakbeen zelf kleurde zich uiterst weinig 

 violet, zoodat deze methode niet de gewenschte resultaten gaf. 



13 



