wenschelijker ze in aansluiting bij deze te behandelen. Palatoqua- 

 dratum, Meckel's kraakbeen en infrarostralia, hoewel feitelijk tot 

 het splanchnocranium behoorend, worden om practische redenen 

 hier tegelijk met het neurocranium behandeld. 



De ontwikkeling van het hyobranchiaalskelet. dat door de onder^ 

 zoekingen van Ridewood (1898), Kallius (1901) en Peeters (1910) 

 grootendeels bekend geacht mag worden, is hier buiten beschouwing 

 gebleven. 



Ter vergelijking zullen ook nu en dan de chrondrocrania 

 van Xenopus laevis en Pipa americana in de beschouwing 

 betrokken worden. Door bemiddeling van Prof. Van Kampen ont- 

 ving ik van Prof. M. Weber een Xenopuslarve (lengte 57,5 m.M., 

 achterpootlengte 5 m.M.), en van Prof. W. Leche zes Pipalarven 

 (lengte 14 — 15 m.M., staart verdwenen). Dr. H. W. de Graaf 

 verschafte me enkele Pipalarven in de mctamorphose (totale lengte 

 + 20 m.M., staartlengte + 10 m.M.). Ondanks de vele moeite en 

 inspanning, die de heer Reyne, entomoloog te Paramaribo, zich 

 getroost heeft, mocht het hem niet gelukken mij jongere larvenstadia 

 van Pipa te doen toekomen. Wel ontving ik van hem een uitstekend 

 gefixeerde en geconserveerde rughuid met een groot aantal (+ 70) 

 jongen, die gedeeltelijk reeds hun broedkamers verlaten hadden. 



Aan alle bovengenoemde schenkers spreek ik hierbij mijn bizon- 

 deren dank uit. 



Ten slotte moge er hier op gewezen worden, dat het literatuur- 

 overzicht en meer algemeene beschouwingen na de behandeling 

 van ieder onderdeel van het chondrocranium geplaatst zijn. 



12 



