L Inleiding. 



Het vergelijkend onderzoek naar de ontwikkelingsgeschiedenis 

 van het chondrocranium bij vertegenwoordigers van een bepaalde 

 klasse der Vertebraten zal eerst dan tot zijn recht komen, wanneer 

 het zich kan uitstrekken over zooveel mogelijk verschillende vormen. 



Herhaaldelijk valt echter het verschijnsel te constateeren, dat 

 men, om begrijpelijke redenen, zich bepaalt tot die species, waar- 

 van men, door het veelvuldig voorkomen in een bepaald gebied, 

 steeds over de noodige en gewenschte stadia beschikken kan. Een 

 schaduwzijde van dit begrijpelijke streven is, dat de aandacht van 

 verschillende onderzoekers zich onwillekeurig steeds weer op de- 

 zelfde vormen richt. 



Het onderzoek omtrent het chondrocranium der Anuren geeft 

 hiervan een duidelijk voorbeeld. 



We komen in de literatuur steeds weer in aanraking met Rana, 

 in het bijzonder met Rana fusca. Door de onderzoekingen van 

 Parker (1871), Stöhr (1882), Gaupp (1893) en Peeters (1910) is de 

 ontwikkelingsgeschiedenis van dit chondrocranium steeds beter 

 bekend geworden. Hunne onderzoekingen hebben elkander op 

 voortreffelijke wijze aangevuld. Stöhr onderzocht de allerjongste 

 stadia van den eersten prochondralen aanleg af tot het begin van 

 kraakbeenvorming ; Parker en Gaupp gingen de ontwikkeUng 

 tot en met de metamorphose na. Ondanks de zorgvuldige en uit- 

 voerige bewerking van laatstgenoemde bleven er nog tal van 

 vragen over, die door Peeters, gebruik makend van de nieuwe 

 methode der totaal-preparaten, vervaardigd volgens de methode 

 van Wijhe, voor het meerendeel tot oplossing konden worden gebracht. 



Vergelijken we hetgeen van Rana in dit opzicht bekend is ge- 

 worden met de onderzoekingen omtrent andere Anuren, dan blijkt, 



