ik bij een larve van 5 m.M. (serie 4) voor het eerst waar in 

 samenhang met de nog vóórkraakbeenige parachordaalplaat. De 

 kraakbeenvorming der trabekels schrijdt in c r a n i a 1 e richting 

 voort, beginnend bij de trabekelplaat. Bij een larve van 6 m.M. 

 (serie 5 en 6) vindt men kraakbeen tot op de plaats, waar de 

 N. opticus de trabckel kruist, terwijl men bij een larve van 6V2 

 m.M. (serie 7) dit tot dicht bij het reukorgaan kan aantreffen. 



In deze drie laatstgenoemde stadia is de trabekelaanleg tot vóór 

 het reukorgaan te vervolgen, waar de aanleg der cornua zicht- 

 baar is. In serie 4 is het distale deel van den cornua-aanleg min 

 ot meer diffuus. De grootste dichtheid der opeenliggende chon- 

 drobiasteemcellen van de trabekels vindt men in deze serie caudaal ; 

 craniaal neemt ze geleidelijk af. Hieruit en uit de richting, waarin 

 de kraakbeenvorming plaats vindt, meen ik te mogen afleiden, 

 dat de trabekelaanleg van achteren naar voren 

 zichtbaar wordt in aansluiting bij den aanleg van 

 de parachordaalplaat. Parachordaalplaat en trabe- 

 kel zijn naar alle waarschijnlijkheid noch in aanleg, 

 noch kraakbeenig gescheiden. 



Gelijktijdig met het kraakbeenig worden van de parachordaal- 

 plaat en trabekels (serie 5 en 6) ziet men ook de trabekelver- 

 hooging, waarmede de nog niet kraakbeenige processus ascendens 

 samenhangt, chondriticeeren. In opvolgende horizontale door- 

 sneden neemt de aanvankelijk ronde doorsnede van dit uitsteeksel, 

 dat tot aanhechting der oogspieren dient (vgl. Hg. 12, PI. II), in 

 diameter af. om over te gaan in den voorkraakbeenigen aanleg 

 van den zijwandpijler, die het caudaal verdikte deel van den nog 

 ..vliezigen" zijwand uitmaakt. 



De kraakbeenvorming der trabekelverhevenheid gaat in dorsale 

 richting voort, zoodat in serie 7 (larve ó'/.j m.M.) reeds een deel 

 van den zijwandpijler kraakbeenig is ; de zijwandaanleg sluit zich 

 bij dezen pijler, die slechts dat deel van den zijwand representeert, 

 dat het eerst kraakbeenig wordt, aan en neemt rostraal in dikte 

 en duidelijkheid af (fig. 12. PI. IL. Dit komt wederom overeen 

 met de richting, waarin de kraakbeenvorming in den zijwand 

 geschiedt, daar deze rostraal verloopt, als voortzetting van den 

 zijwandpijler. Dit eerste zijwandkraakbeen vindt men bij een larve 



54 



