stadium constateeren, dat Meckel's kraakbeen en paraman- 

 dibularia reeds met elkander in aanraking zijn. Intusschen maakt 

 de aanleg dezer kraakbeenstukjes niet den indruk van het Meckel's 

 kraakbeen afkomstig te zijn en wijst het later kraakbeenig worden 

 (larve 12 — 1672 m.M.) op een zekere zelfstandigheid. In oudere 

 series vindt men de betrekking tusschen Meckel's kraakbeen en 

 paramandibularia steeds terug en zijn ze door een soort perichon- 

 drium verbonden fzie stadium 2». Op grond van deze betrekking 

 tusschen beide en hun ligging zouden de paramandibularia m.i. 

 eerder met de craniale kraakbeenstukjes van genoemde Dipnoi 

 vergeleken kunnen worden, hoewel er van vergroeiing bij Alytes 

 geen sprake is. 



In ieder geval lijkt het mij niet aanbevelenswaardig deze kraak- 

 beenstukjes bij Alytes paramandibularia te noemen, daar Fürbrin- 

 ger zelf dezen naam nog slechts onder voorbehoud aan de be- 

 wuste kraakbeentjes der genoemde Dipnoï geven wil ^). 



Een vergelijking met de onderlipkraakbeentjes der Selachii, 

 gelijk ook Peeters aangeeft, is evengoed mogelijk. Want terecht 

 zegt Gaupp (1906, pg. 588): „Genetische Kriterien zur Charak- 

 teristik der praekranialen Skelettheile fehlen bisher, und die dies- 

 bezüglichen Vergleiche sind noch unsicher". Wanneer men dit in 

 het oog houdt, komt het mij niet gevvenscht voor door den naam 

 paramandibularia den indruk te wekken, alsof de homologisatie 

 met de gelijknamige kraakbeenstukjes der Dipnoï vaststaat en 

 schijnt het me beter voor Alytes den naam admandibularia in de 

 plaats te stellen, waardoor tevens hun betrekking tot het kraak- 

 been van Meckel wordt uitgedrukt. 



1) Fürbringer (1904, pag. 481) zegt hiervan: „Sollte die LIntcrsuchung an 

 jüngeren Stadiën eine getrcnnte Entstehung (van Meckel's kraakbeen en paraman- 

 dibularia), an der ich noch Zweifel hege, zcigen, so ware dann ein besonderer Name, 

 wie etwa Paramandibularia, zu empfehlen". 



64 



