IV. De verdere ontwikkeling van het Chondro^ 



cranium vóór de metamorphose tot 



en met stadium IL 



A. PLANUM BASALE, OCCIPITAALBOOG, 

 CHORDA DORSALIS. 



StadiuUl II» (tengte 53 m.M., staartlengte 31.5 m.M., achterpootlengte 3 m.M., serie 19). 



Kon in het eerste stadium van een scherpe craniale begrenzing 

 van de basaalplaat gesproken worden, thans is dit door het 

 sluiten van de fenestra basicraniaUs anterior niet meer het geval. 

 Evenmin is dit mogelijk voor de laterale begrenzing ten aanzien 

 van het oorkapsel. En ook caudaal is de afgrenzing niet zóó 

 scherp, als men verwachten zou. Ter plaatse waar de occipitaal- 

 bogen zijwaarts omhoog stijgen ligt dorsaal van de chorda een 

 weefsel, dat craniaal aansluit bij het kraakbeen van de basaal- 

 plaat, terwijl het zich caudaal epichordaal in de wervelkolom 

 voortzet. Het onderscheidt zich van het kraakbeen van de basaal- 

 plaat door zijn rijkdom aan dichtopeenliggende kernen met weinig 

 intercellulaire substantie en maakt den indruk van bindweefsel, 

 dat in kraakbeen overgaat en een product is van de skeletogene- 

 laag om de secundaire chordascheede. 



Tegenover methyleenblauw gedraagt dit weefsel, dat in oudere 

 stadia duidelijk zijn kraakbeennatuur vertoont, zich anders dan het 

 kraakbeen van basaalplaat of wervelbogen, daar het na Zencker- 

 fixatie en kleuring in toto geen blauwe kleur aanneemt. Om de 

 zelfde reden en ook, omdat het in brekingsindex zeer weinig van 

 canada-balsem verschilt, neemt men het in totaalpceparaten niet 

 waar en ziet men de caudale schedelgrens als in jongere stadia. 

 Uit sagittale coupes blijkt, dat dit epichordaal kraakbeenachtig 



65 



