oudere stadia meer en meer een verticaal gerekte ellips, terwijl 

 het kraakbeen zich dorsaal verder naar achter over de chorda 

 schuift. Tenslotte ontbreken in de saamgedrukte chordapunt de 

 kernen geheel en ziet men ook ventraal ervan kraakbeen optreden. 

 Om zich een volledig beeld te vormen van de wijze van reductie 

 van de chorda, zou men de beschikking moeten hebben over een 

 groot aantal series, daar variaties hier niet uitgesloten schijnen te 

 zijn. Hetgeen ik bij Alytes waarnam, kan als volgt samengevat 

 worden. De uiterste omgebogen chordapunt wordt het eerst in 

 het kraakbeen der basaalplaat opgenomen. Hierna volgt de zijde- 

 lingsche samendrukking der punt door het uitgroeien van het 

 lateraal gelegen kraakbeen der basaalplaat, terwijl tegelijkertijd 

 ook de dorsale overgroeiing plaatsvindt. Ventraal geschiedt de 

 kraakbeenontwikkeling veel langzamer. Tengevolge van de samen- 

 drukking van de chordapunt verdwijnen de levende elementen 

 hieruit en worden tenslotte de secundaire en primaire chordascheeden 

 in het kraakbeen der basaalplaat opgenomen. Aldus vindt een 

 „terugdringen" der chordapunt plaats. 



LITERATUUR. 



Belangrijke verschillen treft men in het caudale schedeldeel 

 vóór de metamorphose bij Rana, Bombinator en Alytes niet aan. 



De crista occipitalis lateralis ontwikkelt zich bij Alytes tenslotte 

 evenzeer als bij Rana; door de vroegtijdige versmelting van oc- 

 cipitaalboog en oorkapselwand is niet meer na te gaan of deze 

 crista van het oorkapsel of van den boog zelf afkomstig is. 



Naar de beschrijving van Gaupp (1893) te oordeelen, ont- 

 wikkelt de crista occipitalis lateralis zich bij Rana fusca-larven 

 tusschcn 14 en 29 m.M. als een kraakbeenlijst, die ter halver 

 hoogte van het oorkapsel ontspringt en de ruimte tusschen occi- 

 pitaalboog en oorkapsel overbrugt. Bij Rana legt zich dus de 

 occipitaalboog aanvankelijk niet zooals bij Alytes direct tegen het 

 oorkapsel aan. Dit verschil wordt door de vroegtijdige ontwikkeling 

 van den occipitaalboog bij laatstgenoemde voldoende verklaard 

 (vgl. pag. 44). Ook bij Alytes krijgt men in doorsneden den in- 

 druk, dat de cristavorming op een verdikking van den oorkapsel- 

 wand berust. 



68 



