als kraakbeenige onderlaag voor de parietalia, die in dit stadium 

 reeds aanwezig zijn, dienen. Men zou deze lijsten hier beter 

 cristae marginales kunnen noemen, daar uit de ontwikkelinsge- 

 schiedenis blijken zal, dat ze bij Alytes nooit zelfstandigheid be- 

 zitten. 



De crista parotica is aan de linkerzijde als een rostro-laterale 

 verdikking van den oorkapselwand zichtbaar ; rechts is dit minder 

 duikelijk. Een verbinding tusschen het oorkapsel, i.c. de crista 

 parotica, en het palatoquadratum door een processus oticus ont- 

 breekt (zie palatoquadratum). 



Ontwikkeling. 



Het oorkapsel, dat in het eerste stadium (7 m.M.) nog slechts 

 onvolkomen ontwikkeld was (fig. 1 en 2, PI. I), wordt zeer snel 

 aan alle zijden met kraakbeen omkleed. Reeds bij een larve van 

 I2V2 m.M. is het kapsel rondom gesloten en ook de mediale 

 wand aangelegd. Op de wijze, waarop deze sluiting plaats vindt, 

 kan hier slechts oppervlakkig ingegaan worden, daar de benoo- 

 digde series (tusschen 9V2 ^n 12V'2 m.M.) ontbraken. 



Het kraakbeen van de cupula ant. en post. groeit tot vorming 

 van het dorsale dak beiderzijds naar elkander toe, spoedig aan- 

 sluitend bij het kraakbeen, dat zich van den canalis semicircularis 

 lat. af dorso-mediaal uitbreidt. 



Van den medialen wand gaat het deel, tusschen het for. N. VIII 

 en het for. perilymphaticum int. gelegen, het eerst in kraakbeen 

 over, weldra gevolgd door de deelen, die aan de cupula ant. en 

 post. grenzen. Er blijft aanvankelijk één groote opening, die het 

 for. acusticum en het for. pro ductu endolymphatico omvat. 



Van de canales semicirculares wordt de canalis semicircularis 

 lat. het eerst, beginnend bij de cupula ant., in caudale richting 

 omgroeid ; hetzelfde geldt voor den canalis semicircularis ant., 

 terwijl de canalis semicircularis post. het laatst volgt. 



De foramina perilymphatica superius (internum) en inferius (ex- 

 ternum) zijn bij een larve van 22 m.M. voor het eerst kraakbeenig 

 omgrensd. 



De ontwikkeling der perilymphatische ruimten ^) treft men bij 



') Voor de hieronder gebezigde terminologie vergelijke men Harrison (1902). 



72 



