een larve van 16 m.M. (serie 15) aan en tegelijk ook den aanleg 

 van het wandje, dat het for. perilymphaticum sup. (int.) caudaal 

 zal begrenzen. Men ziet hier in samenhang optreden : den recessus- 

 partis neglectae, den ductus perilymphaticus en het spatium menin- 

 geale en afgescheiden van deze ruimten : den recessus partis basilaris 

 met den saccus perilymphaticus. Tusschen spatium meningeale en saccus 

 perilymphaticus is nog geen communicatie. De recessus partis basilaris 

 binnen het oorkapsel gelegen en het spatium meningeale in de 

 schedelholte raken elkander en het is in dit raakvlak, dat zich 

 het nieuwe wandje vormen gaat (fig. 19 a, PI. III). Dit wandje 

 ligt in hetzelfde vlak als de mediale oorkapselwand en 

 sluit bij het reeds vroeger ontwikkelde kraakbeen van laatst- 

 genoemden wand, caudaal van het for. acusticum, aan. Wanneer 

 het bij een larve van 22 m.M. in kraakbeen is overgegaan (fig. 

 20 a, PI. III), kan men dus voor het eerst van een foramen 

 perilymphaticum sup. (int.) spreken. Dit is derhalve een opening 

 in den medialen oorkapselwand, die eerst na den aanleg van 

 den ductus perilymphaticus ook caudaal kraakbeenig begrensd wordt. 

 Bij de vroeger genoemde larve van 16 m.M. ziet men ook hoe 

 het for. perilymphaticum inf. (ext.) tot stand komt. Fig. 19 b, PI. 

 III, stelt een doorsnede dezer larve voor, meer caudaal dan 

 die van fig. 19 a getroffen. Het oorkapsei heeft zich van de ba- 

 saalplaat verwijderd en vertoont een medio-ventrale externe 

 opening, waarin de saccus perilymphaticus nog voor een deel ge- 

 legen is. Dit is het for. perilymphaticum inf. (ext.), hetgeen als 

 zoodanig bij een larve van 22 m.M. eerst recht duidelijk wordt. 

 Het vroeger genoemde begrenzingswandje van het for. perilym- 

 phaticum sup. is hier in kraakbeen overgegaan (fig. 20 b, PI. III) 

 en heeft het oorkapsel caudaal over een grooteren afstand met de 

 basaalplaat verbonden. Men kan dit wandje achterwaarts tot het 

 punt, waar saccus perilymphaticus en spatium meningeale met elkander 

 door den ductus reuniens samenhangen, d.w.z. tot het for. jugu- 

 lare, vervolgen. Het for. perilymphaticum inf. (ext.) is dus een deel 

 van den oorkapselwand, dat waarschijnlijk onder invloed van 

 den sterk ontwikkelden recessus partis basilaris en den saccus 

 perilymphaticus niet kraakbeenig wordt en van den aanvang 

 extern gelegen is. 



73 



