Het foramen acusticum is aanvankelijk één met het for. pro 

 ductu endolymphatico. Bij een larve van 15 m.M. treft men 

 dezen toestand nog aan ; bij een larve van 22 m.M. heeft de 

 scheiding tusschen beide zich door een horizontalen kraakbeen- 

 wand voltrokken. 



De vorming van het gedeeld for. acusticum voor den ramus 

 post. en ant. N. VIII moet plaats vinden bij larven tusschen 29 en 

 53 m.M. 



Het foramen N. VII vindt men reeds in den oorkapsel wand 

 bij een larve van 9V2 m-M. Het is hier zeer duidelijk waar te 

 nemen, dat de facialis zich met den ramus ant. N, VIII binnen 

 het oorkapsel begeeft en lateraal gelegen is van den medialen 

 wand, die in dit stadium nog vliezig is en de zenuw van den 

 oorsprong van den N. V. scheidt. De medio-ventrale vliezige oor- 

 kapselwand wordt door den N. VII doorboord, hetgeen ook in 

 een larve van 12 72 m.M. kan waargenomen worden, waar het 

 foramen juist ter plaatse, waar basaalplaat en oorkapsel el- 

 kander raken, aangetroffen wordt. Bij een larve van 16 m.M. 

 is de toestand eenigszins veranderd, doordat de ontwikkeling 

 van den medialen wand zooveel verder is voortgeschreden 

 en nu het for. acusticum ook rostraal kraakbeenig begrensd 

 wordt. Deze kraakbeenwand scheidt den oorsprong van den 

 N. V van den N. VII. Aanvankelijk loopt de N. facialis late- 

 raal van dezen wand, doch op de plaats waar de cupula ant. 

 zich van de basaalplaat verwijdert en de N. facialis het oor- 

 kapsel door het foramen verlaten heeft, wordt deze zenuw 

 door drie wanden omgrensd : de basaalplaat, den medialen en den 

 ventralen oorkapselwand (fig. 18, PI. III). Dit stadium vormt het 

 uitgangspunt van de latere kanaalvorniing, waarvan het begin 

 bij een larve van 25 m.M. te zien is. Het orale en kleinste deel 

 van dit kanaal komt tot stand door de uitgroeiing van de basaal- 

 plaat in rostrale en laterale richting, waardoor de zenuw over een 

 korten afstand tusschen de basaalplaat en het oorkapsel doorloopt. Men 

 verkrijgt dezen toestand door in fig. 20, PI. III, de wanden vol- 

 gens de stippellijnen verbonden te denken. De lengte van dit 

 extracapsulaire kanaalgedeelte echter is en blijft ook later zeer 

 kort. Het grootste aandeel aan de kanaalvorming wordt door 



74 



