het kraakbeenig omgroeien binnen het oorkapsel zelf teweeg 

 gebracht. Hetgeen in fig. 16 f is afgebeeld, is dan ook niet het 

 moment, waarop de zenuw tusschen oorkapsel en basaalplaat 

 gelegen is, maar geeft een beeld van de omgroeiing binnen het oor- 

 kapsel. Een vergelijking tusschen serie 17 en 19 kan dit duidelijk ma- 

 ken. Fig. 17a, PI. III, stelt een dwarse doorsnede uit serie 

 17 (larve 25 m.M.) voor, ongeveer terzelfder hoogte genomen als 

 die van fig. 16 f. Bij deze larve van 25 m.M. ligt de zenuw vrij 

 binnen het oorkapsel en is van een omgroeiing nog geen sprake. 

 In fig. 17b (overeenkomend met fig. 16 f.), is de ligging van den 

 oorspronkelijken oorkapselwand gestippeld geteekend en blijkt 

 dus, dat de zenuw inderdaad nog binnen het oorkapsel ligt, hoe- 

 wel door den nieuw gevormden kraakbeenwand van de oorkapsel- 

 ruimte gescheiden. Naarmate het oorkapsel in grootte toeneemt, 

 wordt het kanaal in caudale richting verlengd, zoodat in serie 21 

 (larve 55 m.M.) de N. VII bijna terstond in een eigen kanaal 

 besloten wordt, waaraan door de kraakbeenstructuur zeer duidelijk 

 het feit der dorsale overgroeïing te zien is. 



Uit het bovenstaande volgt, dat het punt y in fig. 16 een 

 punt is binnen het oorkapsel gelegen en derhalve het scheidings- 

 wandje tusschen de beide foramina acustica een bizonder karakter 

 heeft en met recht van den medialen, zich eerst ontwikkelenden 

 oorkapselwand onderscheiden werd. 



Samenvattend kan men dus zeggen, dat de N. facialis den 

 oorkapselwand primair doorboort, en secundair in 

 een kanaal gesloten wordt, waarvan een zeer klein 

 rostraal deel door oorkapsel en basaalplaat ge- 

 vormd wordt, terwijl het grootste en voornaamste 

 deel d oor o mgroeiing binn en het oorkapsel ontstaat. 



De sluiting van de fenestra ovalis, die in het eerste stadium 

 nog zeer wijd en onregelmatig gevormd is, vindt in rostro-caudale 

 en medio-'aterale richting plaats. 



Bij een larve van 1272 ni-M. is de dorsale begrenzing scherp 

 aangegeven door het kraakbeen, dat den canalis semicircularis 

 lat. bekleedt. Het ovale venster strekt zich hier uit van de pars 

 basilaris en lagena, welke eerst kort zijn aangelegd, tot terhoogte 

 van den ductus endolymphaticus. De medio-ventrale begrenzing is 



75 



