opening: Bufo, volgens Harrison), maar niet voor Pipa americana'), 

 waar men alleen het for. perilymphaticum int. vindt. Het peri- 

 lymphatisch stelsel bij dezen vorm is zeer weinig gespecialiseerd, 

 nog minder dan bij Urodelen. Een recessus partis basilaris, dien 

 men bij Triton, Salamandra (Harrison) en Hynobius (Okajima) 

 hoewel slechts als een kleine uitstulping van den ductus perilym- 

 phaticus steeds aantreft, ontbreekt hier ten eenemale -). De pars 

 basilaris legt zich direct tegen den ductus perilymphaticus aan. 

 Door het for. perilymphaticum int., in den medialen oorkapselwand 

 gelegen, betreedt de ductus perilymphaticus de schedelruimte, buigt 

 caudaal om en eindigt blind in een spatium meningeale, dat ziet 

 tot het foramen jugulare uitstrekt. 



In 't algemeen kan men zeggen, dat wanneer de recessus partis 

 basilaris niet (Pipa) of weinig (Urodelen ; Hynobius, larvaal) 

 ontwikkeld is, en binnen het oorkapsel ligt, men slechts één for. 

 perilymphaticum vindt, gelegen in den medialen oorkapselwand. 

 Dit is blijkbaar het phylogenetisch oudere foramen. 



Bij de Anura Phaneroglossa met hun sterk ontwikkelden recessus 

 partis basilaris treedt voor het eerst het for. perilymphaticum 

 inf. (ext.) op. Na hetgeen omtrent de ontwikkeling en de ligging 

 der beide for. perilymphatica gezegd is, zal het ook duidelijk zijn, 

 dat de door Peeters (1910) voorgestelde benamingen: for. peri- 

 lymphaticum internum en externum de voorkeur verdienen boven 

 de door Gaupp gebruikte (superius, resp. inferius). 



Of er bij Rana inderdaad een for. perilymphaticum accessorium 

 wordt aangetroffen is niet geheel zeker. Behalve Gaupp maakt 

 ook Harrison (1902) er melding van, doch Peeters (1910)' trof 

 het in geen enkel stadium aan. Daar het kraakbeenwandje, dat 

 bij Rana het for. perilymphaticum accessorium van het for. jugu- 

 lare scheidt, slechts kortstondig bestaat, kan het zijn, dat het door 

 deze oorzaak Peeters ontgaan is, terwijl het evenmin is uitgesloten, 



1) De Xcnopus-larve was, wat het gehoororgaan betreft niet voldoende ge- 

 conserveerd om met zekerheid den bouw van het perilymphatisch systeem na te gaan. 



2) Dit geldt voor larven in de metamorphose, lich. lengte 11,5 m.M., staartlengte 

 12,5 m.M. Het kan zijn, dat in het volwassen dier zich alsnog een kleine recessus 

 ontwikkelt. 



79 



