het een zekere zelfstandigheid toekennen of afleiden van het oor- 

 kapsel. Parker en Götte zijn de eerste meening toegedaan; 

 Wiedersheim en Stöhr komen voor Urodelen tot de laatste con- 

 clusie. Ook in de nieuwere literatuur blijft deze tegenstelling 

 bestaan. 



Voor Anuren vindt men alleen opgaven omtrent Rana bij Gaupp 

 en Peeters. 



Gaupp (1893) zag den aanleg van het tectum posterius, dat bij 

 een larve van 21 m.M. reeds geheel ontwikkeld was, bij een larve 

 van 16 m.M. lengte en nam waar, dat een onafhankelijk mid- 

 denstuk, door fibreus bindweefsel met de randlijsten van het oor- 

 kapsel verbonden, het eerst gevormd werd. Volgens hem ontstaat 

 het tectum posterius niet door het naar elkaar toegroeien 

 dezer randlijsten met als gevolg haar mediane versmelting, maar 

 door zelfstandige kraakbeenvorming in het schedeldak. Bij een 

 Triton-larve van 12 m.M. vond hij een analoge vorming. 



Peeters (1910) is het met deze opvatting niet eens. Nooit zag 

 hij bij Rana een zelfstandigen aanleg van het tectum posterius. 

 In verband met Triton rekent hij het dan ook tot den occipitaal- 

 boog, die eerst met het oorkapsel in verbinding treedt, als dit voor 

 een deel in kraakbeen is overgegaan. Het kan dus bij Rana 

 den indruk wekken, alsof het tectum posterius van uit het 

 oorkapsel uitgroeit, terwijl het inderdaad tot den occipitaalboog 

 behoort. 



Bij Urodelen spreken de feiten over het algemeen tengunste 

 van de opvatting, dat het tectum tot den occipitaalboog gere- 

 kend mag worden. Miss Platt (1897) zag bij Necturus twee 

 kraakbeenstukjes onafhankelijk optreden '), die door haar verge- 

 leken werden met de kraakbeenstukjes, die de dorsale uiteinden 

 der neuraalbogen verbinden. De occipitaalboog verbindt zich eerst 

 met het oorkapsel, daarna met l et tectum interoccipitale -)• 



1) Door Winslow (1898i werd dit niet gevonden en door Peeters f1910) be- 

 twijfeld. 



2) Op voorstel van Gaupp werd de naam tectum synoticum door haar in 

 tectum interoccipitale gewijzigd, hoewel Gaupp zelf (19Ö6j de genetische eenheid 

 van tectum en occipitaalboog niet voor bewezen houdt. 



82 



