opercularis bij de Aglossa met zekerheid te bepalen. Behalve een 

 vergelijking met den ontwikkelingsgang bij Plethodontidae en Desmo- 

 gnathidae ^) blijft nog als tweede mogelijkheid een vergelijking met 

 den toestand, zooals men dien bij Cryptobranchus alleghaniensis en 

 Megalobatrachus aantreft, over. Hier kan men larvaal geen af- 

 zonderlijk operculum aantoonen en ontbreken volgens genoemde 

 onderzoekers ook de beide zooeven besproken critera. 



Het voorkomen van een dergelijke columella zonder pars oper- 

 cularis (eventueel ook bij Pipa en Xenopus,) behoeft nog niet aan 

 een reductie van het operculum en den daarmede samenhangenden 

 musculus opercularis toegeschreven te worden, maar zou ook zeer 

 goed als primitief beschouwd kunnen worden. In dit geval zou 

 het operculum in de ontwikkelingsgeschiedenis der Amphibia eerst 

 later verschenen zijn. Aan deze onderstelling kunnen volgende 

 overwegingen steun verleenen : 



1"^ Cope (1888) vond bij enkele Permische Stegocephalen (Tri- 

 merorhachis Cope en Zatrachys Cope), welke tot de Tem- 

 nospondyli behooren, de fenestra ovalis gesloten door een 

 ongesegmenteerde columella auris, die naar een inkeping, 

 gevormd door squamosum, supratemporale en tabulare, loopt, 

 waarin waarschijnlijk een soort trommelvlies was uitgespan- 

 nen. Hier ontbreekt dus het operculum. 

 2^ Larvaal ontbreekt vóór de metamorphose het operculum 



bij bijna alle Urodelen. 

 3'^ Het ontbreekt geheel bij Cryptobranchus en Megalobatra- 

 chus (ook larvaal), die tot de Ichthyoidea, een primitieve groep 

 der Urodelen, behooren. 

 4*^ Het ontbreekt ook zeer waarschijnlijk bij de Apoden. 

 Omtrent dit laatste punt is nog geen volkomen zekerheid ver- 

 kregen. Marcus (1910a) gaat bij zijn onderzoek van Hypogeophis 

 niet nader op een scheiding in stapes (columella) en operculum 

 in-). Hij houdt echter een deelnemen van het oorkapselblasteem 



1) Ook Kingsbury en Reed (1909) doelen op de mogelijkheid van deze verge- 

 lijking met verwijzing naar hetgeen Gaupp (1898) omtrent het gehoorbeentje van 

 Pipa mededeelt, hetgeen intusschen alleen betrekking heeft op het volwassen dier. 



2) Had hij het onderzoek van Kingsbury en Reed (1909) gekend, waarschijnlijk 

 zou hij aan dit punt meer aandacht geschonken hebben. 



91 



