Het is wel eigenaardig zulke tegenstrijdige opvattingen bij ver- 

 schillende auteurs aan te treffen, maar het is niet moeilijk hiervoor 

 een gereede verklaring te vinden. Dikwijls wordt hetgeen bij één 

 bepaalde species in de ontogenie gevonden wordt, voor den alge- 

 meen geldenden phylogenetischen ontwikkelingsgang verklaard, zon- 

 der dat bedacht wordt, dat er misschien geen onderdeel der 

 embryologie zooveel schijnbeelden te zien geeft als juist dit. 

 Alleen zij, die voor veel species en genera de ontwikkeling van 

 columella en operculum konden nagaan, zooals Kingsbury en 

 Reed (1909), zijn in staat zich hierover een oordeel te vormen. 

 En er behoort een zekere mate van geluk toe om zooals Marcus 

 (1910a) het verband tusschen columella en hyoidboog inderdaad 

 ontogenetisch te kunnen aantoonen. 



Het schijnt mij na de onderzoekingen van Kingsbury en Reed 

 en Marcus niet wel mogelijk de hyale herkomst der columella 

 te loochenen. 



D. REGIO ORBITALIS. 



Stadium IL 



De bodem-fontanelle, waarop de hypophyse rust, is op een zeer 

 klein gedeelte na gesloten en de geheele overige schedelbodem 

 kraakbeenig. Onder de hypophyse is het kraakbeen uiterst dun 

 en slechts één cellaag dik, maar craniaal neemt het in dikte toe 

 en gaat geleidelijk in dat van de internasaalplaat over. Slechts 

 een tweetal openingen blijven beiderzijds in den schedelbodem 

 uitgespaard, het foramen caroticum en het foramen cranio-palati- 

 num, waardoor de arteria carotis interna de schedelholte binnen- 

 treedt en de ramus palatinus dier arterie den schedel ver- 

 laat. Tegen den schedelbodem legt zich het parasphenoïd. 



De zijwand is geheel kraakbeenig en door een kraakbecnbrug 

 met het oorkapsel verbonden, zoodat nu door oorkapsel, trabekel 

 en zijvvandpijler het foramen proöticum kraakbeenig begrensd 

 wordt. Het foramen oculomotorii, waardoor de N. oculomotorius 

 en de A. ophthalmica naar buiten treden, ligt hier voor een deel 

 onder den processus ascendens direct boven de oorspronkelijke 

 trabekel en is in vergelijking met jongere stadia in verhouding 



93 



