de aanhechtingsplaatsen der suprarostralia sterk verkort te denken. 

 Hiertoe geven de bij Alytes nagenoeg parallel loopendc cornua 

 alle recht. Het lijkt mij niet onmogelijk, dat ook het atrophieeren 

 van het distale deel van het rechter bloedvat hiermede verband 

 zou kunnen houden, daar door de geringe divergentie der beide 

 rami palatini het mogelijk werd, dat een van beide de functie 

 der bloedverzorging van het betrokken huidgedeelte overnam. 

 De toestand, zooals Alytes dien te zien geeft, mag men dus ze- 

 ker riet primitief noemen. 



Is dus het intertrabeculaire deel van h ït middenstuk sterk 

 verkort^ het vleugeldeel is bij Alytes veel stsrker ontwikkeld en 

 gespecialiseerd dan bij Rana. Tengevolge van de vergrcoting van 

 de^en vleugel ontstaat de groote inham, die )lijkens Parker's fig 

 2 en 3, PI. 22 (1881) bij Calyptocephalvs Gayi ') eveneens te 

 vinden is. Ja zelfs bestaat er mogelijkheid, dat dit deel een zekere 

 zelfstandigheid verkrijgt ten aanzien van het middenstuk-). Indien 

 Parker's waarnemingen juist zijn, vindt men iit bij Cyclorhamphus 

 culeus, Bufo lentiginosus en zeer sterk bij Cystignathus (Lepto- 

 dactylusi ocellatus(?). Uit de beschrijving en afbeeldingen van Du- 

 gès (1834) en Schulze (1892) moet men wel aannemen, dat ook 

 bij Pelobates het gedeelte (adrostrale, Dugès), waaraan het ligament, 

 dat zich met het Meckel's kraakbeen verbindt, insereert, een ze- 

 kere zelfstandigheid bezit '). Dugès noemt het een ,,appendice" 

 van het suprarostrale, het bezit een ,,mobilité assez consédirable" 

 (zie Dugès, pg. 85, 86 en PI. XIII, fig. 71 en 73). Schulze (1892, 

 pg. 7) noemt het adrostrale een klein kegelvorming kraakbeen- 

 stukje, dat ,,mit der querabgestutzten Basis auf dem erwahnten 

 Vorsprung des Suprarostrale beweglich aufsitzt". 



In verband met het zelfstandig kraakbeencentrum in het vleugel- 



1) Vgl. fig. 21 c, PI. III, waar een afbeelding naar Parkers figuur ontworpen 

 werd. 



2) Vgl. hiervoor fig. 21, PI. III, waar van de hierna te noemen vormen de 

 suprarostralia afgebeeld zijn. 



3) De aanhechting van het ligamentum mandibulo-suprarostralc (Schulze) aan 

 het adrostrale, laat zich vergelijken met de aanhechting van genoemd ligament 

 bij Alytes aan het dorsale deel van de -leugclvork. 



110 



