van de cupula anterior. Langzamerhand groeit echter het oor- 

 kapsel naar voren over den processus ascendens uit en komt 

 het palatoquadratum ter hoogte van de ampulle van den 

 canalis semicircularis lateralis tegen het oorkapsel te liggen. 

 Een dunne strook kernrijk weefsel scheidt het oorkapsel van 

 het palatoquadratum, dat caudaal in dikte toeneemt en dorsaal, 

 ter plaatse waar de musculus temporalis ontspringt, eenigszins is 

 uitgehold. Bij een larve van 25 m.M. ligt het palatoquadratum 

 zeer dicht tegen het oorkapsel aan ; later (tweede stadium) ligt 

 het meer lateraal tegen het oorkapsel, zich aansluitend bij de 

 crista parotica, die zich dan gaat ontwikkelen. Tegen de meta- 

 morphose komt het caudale palatoquadratum-deel meer vrij van 

 het oorkapsel te liggen. In totaal-preparaten, dorsaal of ventraal 

 bezien, valt de nauwe aansluiting van palatoquadratum en oor- 

 kapsel bijzonder goed in het oog (fig. 3 en 4, PI. I) en ziet men 

 hoe de dorso-laterale begrenzingslijn van het oorkapsel zich voortzet 

 in de laterale grens van het palatoquadratum. 



De processus quadrato-ethmoïdalis is evenals de processus 

 pseudo-ptcrygoideus bij een larve van 12 '/li m.M. reeds kraakbeenig. 

 Het ligamentum quadrato-ethmoidale laat zich eerst bij een larve 

 van 16 m.M. tot aan den processus lateralis, die blijkens vorm 

 en kleur der kraakbeencellen nog slechts kort bestaat, vervolgen. 



Meckel s kraakbeen en infrarostralia ondergaan tot aan de 

 metamorphose weinig verandering. Reeds bij een larve van Z'/i'm.M. 

 zijn beide kraakbeenig. 



Van den aanvang af zijn de infrarostralia door een eigenaardig 

 verbindingsweefsel verbonden, die men ook tusschen de hyoiden 

 aantreft en daar ,,pars reuniens ' genoemd wordt. Het is geken- 

 merkt door dichte groepeering der kernen en weinig intercellulaire 

 stof, die zich in oudere stadia met bleu de Lyon intensief blauw 

 laat kleuren. Hierin verschilt het van het gewone kraakbeen, dat 

 door bleu de Lyon niet gekleurd wordt. Orceïne kleurt de inter- 

 cellulaire stof van het verbindingsweefsel donkerbruin '). 



1) Hierdoor is het bijv. mogelijk liet pars rcuniens-weefscl der hyoiden electicf 

 te kleuren. De donkerbruine kleur van de intercellulaire stof van het pars reuniens- 

 weefsel steekt op doorsneden helder af tegen het ongekleurde kraakbeen der 

 hyoiden. 



116 



