den processus oticus der Urodelen, die zich volgens Peeters ook niet 

 kraakbeenig met het oorkapsel verbindt. Alytes is intusschen niet 

 de eenige vorm onder de Anuren, waarbij de processus oticus niet 

 of zwak ontwikkeld is. Men vergelijke bijv. Parker's figuren op 

 PI. 22 en 30 (1881). In sommige gevallen, waar de processus oticus 

 zwak ontwikkeld is, heeft de crista parotica groote afmetingen 

 aangenomen en komt een vereeniging van beide toch tot stand 

 (i'arker, PI. 17, fig. 1, 2, 5 en 6, Leptodactylus ocellatus?). Bij 

 Alytes is de crista parotica daarentegen zwak ontwikkeld. 



Het ligamentum quadrato-ethmoidale ontwikkelt zich bij Rana 

 fusca vroegtijdig (larve 14 m.M.) en gaat aan de vorming van 

 den processus quadrato-ethmoidalis vooraf (larve 25^ — 30 m.M.), 

 in tegenstelling met Alytes, waar deze laatste het eerst verschijnt. 

 Bij Pseudis schijnt volgens Parker dit ligament kraakbeenig te 

 worden en met den processus lateralis van de cornu trabeculae 

 een ovale opening te omsluiten. 



De processus pseudopterygoïdeus treedt bij Rana eerst laat op, 

 volgens Gaupp bij larven tusschen 29 m.M. en de metamorphose, 

 volgens Peeters reeds bij een larve van 29 m.M. Dit is bij Alytes- 

 larven van 16 m.M. reeds het geval. De ontwikkelingvan den 

 processus pseudopterygoïdeus kan soms zeer sterk zijn (Pseudis 

 paradoxa.Calyptocephalus gayi), soms ook ontbreken 'Leptodactylus, 

 Hyla, Nototrema, Acris e.a., Parker, 1881). 



Het is hier de plaats niet om in vergelijkingen te treden omtrent 

 de spieren, die aan het palatoquadratum ontspringen en het 

 larvale kauwtoestel bewegen. Evenals voor de kauwspieren van 

 het volwassen dier is een herziening der nomenclatuur zeer noodig. 

 Door Gaupp (1 893 1 is er reeds op gewezen, hoe het gebruik van 

 namen, aan de menschelijke anatomie ontleend, hier slechts 

 verwarring kan stichten '). 



Voor Rana fusca vindt men bij Gaupp (1898) aangegeven, dat 

 de beide infrarostralia door een uit hyalienkraakbeen bestaand 

 copulare verbonden zijn. Bij een larve van 14 m.M. (volgens 



Ij Voor literatuur omtrent de larvale kauwspieren van eenige Anuren mag hier 

 verwezen worden naar Dugès U834, Pelobates), Reichert (1838, Rana), Götte 

 (1875, Bombinator), Schulze (1892, Pelobates) en Gaupp (1898, Rana). 



118 



