46. De infrarostralia, in aanleg met het Meckel's kraakbeen één, 

 zijn door een verbindingsweefsel verbonden, dat dezelfde eigen- 

 schappen vertoont als het pars reuniensweefsel der hyoiden. Bleu 

 de Lyon kleurt het intensief blauw, orceine donkerbruin, terwijl 

 het kraakbeen ongekleurd blijft. Op grond van deze kleurreacties, 

 die ook geschikt zijn om elastische vezels aan te toonen en op 

 grond van den bouw en het uiterlijk van dit weefsel (geel, tegen- 

 over het witte kraakbeen) mag men aannemen, dat dit verbin- 

 dingsweefsel een eigenaardig soort kraakbeen is, waarvan de 

 intercellulaire tusschenschotten een elastine-achtige stof bevatten. 



47. Bij oudere larven treedt in dit verbindingsweefsel een 

 normaal kraakbeenige copula op, die waarschijnlijk niet met het 

 ongepaarde kraakbeenstuk, dat bij Xenopus de mandibulae ver- 

 bindt, vergeleken mag worden. De copula der Anura Phaneroglossa 

 komt in ligging overeen met het basihyale, dat de hyoiden verbindt. 



Het onderzoek naar de ontwikkeling van het chondrocranium 

 van Alytes obstetricans heeft naast vele punten van overeenkomst 

 ook meer of minder belangrijke verschillen met Rana fusca, die als 

 best onderzochte Vorm hier in de eerste plaats genoemd mag worden, 

 naar voren gebracht. Vele van deze afwijkingen hangen met de 

 snelle ontwikkeling van het caudale of den vertraagden aanleg 

 van het rostrale schedeldeel samen. Als zoodanig kunnen genoemd 

 worden: het gelijktijdig kraakbeenig worden van de beide com- 

 ponenten van de basaalplaat, de ontwikkeling van den occipitaal- 

 boog vóór den eersten wervel en in verband hiermede het 

 aanvankelijk ontbreken van de crista occipitalis lat., de chondri- 

 ficatie der trabeculae van achteren naar voren, de vorming van 

 het planum internasale na die van het ongepaard planum 

 trabeculare, de snelle ontwikkeling van de laterale wandlijst vóór 

 de omgrenzing van het for. N. oculomotorü en het for. proöticum 

 en de late en ongepaarde aanleg der suprarostralia ^). De kraak- 

 beenontwikkeling bij Alytes verloopt dus in het algemeen in 

 tegenstelling met Rana in rostrale richting. 



Naast enkele kenmerken, die op hooger speciahsatie wijzen, 



1) De vroegtijdige reductie van de uiterste chordapunt kan ook als het gevolg 

 van een versnelden ontwikkelingsgang beschouwd worden. 



127 



