— 260 — 
DIAGNOSES 
HELICUM NOVARUM SICILIAE 
AUCTORE 
D: IMTROBELI 
Helix (Iberus) Ragusae n. sp. 
Testa erumbilicata, depresse trochoidea, basi inflata, solida, parum nitens, 
irregulariter striata, sublente lineis spiralibus quoque impressis sculpta, gri- 
seo-albida , vestigiis macularum fasciarumque vir conspicuis. Anfractus 5 , 
primi 1 1/9 laevigati, converiusculi , apicem exsertiusculum submamillatum 
exibentes, sequentes plani, in speciminibus nondum adultis distinete carinati, 
leniter crescentes, sutura lineari impressa discreti, ultimus dilatatus, ad pe- 
ripheriam angulatus, angulo aperturam versus evanescenti, basi subgibboso- 
inflatus, antice valde descendens. A pertura obliqua, transverse lunato-ovata; 
peristoma album, incrassatum, undique expansum et late reflerum, margini- 
bus subconniventibus , haud junctis, basali calloso, distinete plicato-dentato, 
ad insertionem macula rufo-brunnea ornato. 
Diam. maj. 22, 5, min. 19, alt. 14 mm. 
Hab.? verosimiliter in insulis Aegadarum. 
Differt ab Hel. provinciali Ben. cui prorima, peristomate undique late re- 
flexo lineisque spiralibus impressis. 
Helix pisanopsis (Servain) var. aegusae m. 
Testa anguste et haud pervie perforata, globuloidea, solida, cretacea, 
alba, fasciis castaneis varie cingulata. Anfr. 6 leniter accrescentes, sutura in- 
ter anfr. superiores vix conspicua, versus aperturam impressa discreti, superi 
converiusculi, ultimus rotundato -inftatus, antice vix descendens. Apertura pa- 
rum obliqua, distincte lunata, fere exacte semicircularis , faucibus lilaceis, 
fasciis eaternis transilucentibus; peristoma acutum, intus pone limbum fuscum 
labio crasso acuto aurantiaco munitum. 
Diam. maj. 18, min. 16, alt. 14 mm. 
Hab.in insula Favignana (olim Aegusa); commisit clarus A. de Monte- 
rosato. 
Ops. Species singularis, habitu H. Leetzeni Syriae, colore et textura HI 
variabilis. Forma typica, a CI. Servain prope Cintra Lusitaniae reperta, dif- 
fert colore et anfractibus rapide crescentibus. 
