— 173 — 
Quod diem natalem ALBERTI VON HALLER, uiri doc- 
tissımı atque praeclarissimi, abhine ducentos annos nati, estis 
celebraturi, de re tam laeta uobis omnibus ex anımo gratulamur. 
Juuat gloriam uobiscum extollere uiri insignis, et inter socios 
nostros quondam spectatissimi. Cum igitur litteris uestris nos 
inuitaueritis ut gaudiis caeremonisque uestris intersimus, ubi efli- 
giem in ciuis uestri memoriam positam inauguraturi estis, id 
grato animo pollicemur, ideoque unum e soeiis nostris, Arthurum 
(Gamgee, ad uos legauimus, qui nostra uice agat. 
Albertus enim ille, adhuc adulescens, admodum praecox 
anımiı, doctrina singuları informatus et aequalium suorum erudi- 
tione stabilitus, necnon propter facultatem res anatomicas, physi- 
cas, physiologicas inuestigandi, siue in anımalıbus siue m herbis, 
conspicuus, omnium in Europa oculos in se traxerat. Adeo 
quidem inclaruit ut anno MDCOCXXXVI post Christum natum 
rex Britanniae, Georgius Secundus, qui tum Hannoueriae impe- 
rıum obtinebat, summi ıllıus ui causa annum duodetricensi- 
mum jam nuper ingressi, cathedram professorıam Anatomiae, 
Botanices, Medicinae, Gottingae institueret. Ibı XVII annos dili- 
genter laborabat, et Kal. Nou. anno MDCCXXXIX Societati nostrae 
Regalı socius adscriptus est. 
Interea, dum officio suo ıbı fungitur, ab Oxoniensibus, a 
Berolinensibus, a Traiectanis inuitatus est ut rei medicae pro- 
fessor fieret: tamen pro ardentı ıllo patriae amore, quo Heluetii, 
si qui alıi, praecipue affıciuntur, honores omnes sibi propositos 
detrectauit, summae dignitatis titulum sibi ab Hannoueriae prin- 
cipe oblatum remisit, munera ista tanta quibus Gottingae 
fungebatur eiurauit, in oppidum illud natale, quo nihil pretiosius 
iudicabat, ultro rediit: cui semper inseruiebat, uir rerum scien- 
tiae plane deditus, ciuis egregius, legum seribendarum auctor: ibi- 
que anno MDOCLXXVII salutis nostrae mortem obiit. 
Vir erat unice eruditus, et eas res ordinandi maxime capax 
quae in saeculi sui cognitionem uenerant. Tali doctrina insti- 
tutus, rei physiologicae studio ita proderat ut nemo id uerbis 
exaequare posset. Rem confusam et uix inchoatam accepit: 
accuratam reliquit. Erat ante omnes laboris patientissimus, et 
plura hominibus meditanda proferre poterat quam post hominum 
memoriam fere quisquam alius. Corporis musculos doeuit irri- 
