Prag, 1853i 



(ausserordentl. Beilage zuiii Septemberhefte). 



Synopsis 



Palinarniu fossilinin* 



Auetore 



Prof. A. Massalongo. 



Debitores sumus iavestigationibus et elucubrationibus celeberrimorum Stern- 

 bergii et A. Brongniartii de üs omnibus, quae certissime cognoscuntur 

 quoad exislentiam Palmaruni fossiiium in geologicis mundi slratificalionibus. — 

 Verum quidem ante ipsos clm. F. De Burtin in sua „0 ry c to gr aphi e, de 

 Bruxelles" (1784) primum sermonem habuisse de quibusdam fructibus, qui 

 Cocco adsimilantur, quique reperiuntur in stratis lignituin apud Bruxellas 

 (Wolouve); fatendum qiioquc est Schlotheim ipsum ante Sternbergium 

 cxistentiam cognovisse fructuum, iis similium, quos ferunt Paimae Areci- 

 neae Martii, qui vere analogi sunt geoeri Areca Linnei, attamen nee Bur- 

 tinius nee Schlot heiraus penitus eorum naturam perspexerunt , uec iis 

 CODStituerunt locuni, quem habuisse aequum erat. — Hinc non fallimur, si Stern- 

 bergio et Brongniartio tribuerimus primum iilud decus, quod eos probe 

 noverint et ordinale locaverint. 



Ipsismet debemus gcnera Flabellaria, Zeugophyllites, Phoeni- 

 cites, Palmacites, Fa sc icul it e s, Endogenites etc. quibus dein- 

 ceps Unger Zenker, Endlicher alia aJdidcrunt sciliret Paleospathe, 

 Baccit es elc, 



Nos ipsi hie primum propouimus novum Pahnarum genus, Castellinia, 

 ex quibusdam magnis fructibus depromptum , detectis hoc ineunte saeculo in 

 calcari coceuico N. Bubulcae (vulgo Boica) a clo. Castcllinio, qui- 

 que nunc in Museo Palavino servanlur; hi fruclus qiiiim nihil commune ba- 

 bcant cum Burtiniis et Pandanocarpis Broug. (Nipadiles Bowerb.) dare 

 ex meis lucubralionibus demonstrant , jam spcctasse ad genus quoddam Pal- 

 marum aut Panda ne ar um extinctum, Coccis Linnei aut Elephantusiae 

 Wildenovii (Phytelephas R. et P.) proximiim, magis tarnen ilüs quam isti , ul 

 ostendam in novo meo opere mox edeudo, cui tilulus Monographia Pal- 

 marum fossiiium cum tab, — 



16 



