Hex, quem Bohemi — si memori viget 

 Avita virtus pcctore — laudibus 

 Non desincnt elTerre , qaemqne 



Concelcbrant Patriae Parentem, 

 Rex in Boheraas Castaliduni choros 

 Adlexit oras , qai docilera gregem 

 Arfes bcatas edocerent, 



Discuterentquc procul tcnebras. 

 Regisque nutü sol nitidus statim 

 Ubique sparsit vivificora jubar, 



Turbae freqiientes andequäqae 

 Com-eniunt liqaidos anhelae 

 Hanrire fontes. — Hinc generosior 

 Fervere ludo ladns Olympio, 

 Austerus Horror mitigari, 



Scmina prospera pullalare : 

 Perenne nil raortalibus exstitit 

 Deitris creatuni, mole ruunt sna 



Humana quaevis; sed ruinia * 



Ecce Salus rediviva prodit. 

 Sol, hisce qui tum splenducrat plagis, 

 Labare cocpit dissidio gravi, 

 Sinüqire matris dissolutae 



En procul evolitare stellae. 

 Qaas nox premebat, coeligenä ut face 

 Laxere terrae lumine tum novo, 

 Novique soles exstitere 



Omnia luce novä beantes. 

 Propulsa dudum matris ab ubere 

 Nunquam est amoris eoliciti immemor 

 Proles, et horas laeta spectat, 

 Tuta mana tenerae parentis 

 Quando vigebat. Nee genetrix potest 

 Suo profcctam progeniem sind, 

 Et Colcha partum non amare 



Non potis est proprium genetrix. 

 Hinc alma mater, qoae — Caroli genas — 

 Omni Caraoenas tempore foverat, 

 Hinc laeta vos coetüs viroram, 



Cen reducem soboleni, salatat. 

 Salvete, coeli lueida sidera 

 Lastrare, rerumque abdita lumine 

 Solerter acri perspicari. 

 Et cupidis aperire docti! 

 Natura quidquid, strenuus aut labor 

 Hie sistit, aequis visite menfibus, 

 Et matris in dexträ fideles 



Perpetuum sociale dextras, 



Prof. Ur. Swoboda. 



