﻿De speciebus Epipedonotae Sol. *2(>í> 



3. Epipedonota lata AVtrh. 



AVaterhouse, Proc. Zool. Soc. London. ix. p. 119 (1841 }. 

 Burmeister, Stett. Ent. Zeit. xxxvi, p. 478, n. 38 ( 1875). 



Haec species tamen valde variabilis. Individuum unum 

 patagonicum a Dom. C. Bruch donatum, pronoto fortiter 

 sulcatulo et elytris tantuní prope marginem lateralern bene 

 plicatis, in disco fere laevibus, costis vix notatis. 



Specimen alterum chubutense etiam a Dom. C. Bruch 

 offertum, magis elongatum, pronoto irregulariter sulcatulo 

 vel rugoso, medio depresso, elytris tantum ad margines late- 

 rales manifesté plicatis, in disco planis, obsoletissime plica- 

 tis, costa prima ante médium valde obsoleta, postice túmida 

 cum secunda elevata haucl suturam versus plicata confluente 

 et continuata. 



4. Epipedonota intercostata Berg. el. sp. 



cf et 9 : Nigri) nitidi; pronoto sat regular iter longitror- 

 sum canaliculato, ad margines laterales transverse pli- 

 catulo; elytris singulis sat elongatis, proprie septemco- 

 statis ( costis sutu ral i, mavginali. duabus discoidalibus et 

 tribus intermediisj , costis intermedias ad latera et duabus 

 lateralibus parum crenulatis. — Long. corp. 17-23; lat. 

 pron. 6,2-7,3, part. raed, ehjtr. 7-11 mm. 



cf: Generaliter angustus (6,2-1 mm ¡ : pronoto ante mé- 

 dium lenissime dilatato, marginibus lateralibus pone 

 médium interdum subsinuatis ; elytris medio perparum 

 dilatatis, costis tribus intermediis parum elevatis et ad 

 partem, praecipue latera versus, sub crenulatis; pedibus 

 nigris, raro obscure lateritiis. 



9 : Longe ovalis; pronoto ante médium haud dilatato; 

 elytris singulis sat distincte septemcostatis, intervallis 

 angustis subplicatis ; pedibus rufis aut nigris. 



Species Epip. multicostae (G-uér.) Lacorcl.. secundum descri- 

 ptiones, certo modo similis et affinis, sed, ut niiki videtur, pro- 



