25 
De vraag of zoodanige holten feitelijk door splijting — een secundair en actief ver- 
schijnsel! — ontstaan, dan wel of zij eenvoudig uitgespaard blijven tijdens den groei van 
het mesoblast, wordt hiermede voor goed op den achtergrond geschoven. Toch zijn 
waarlijk die verschijnsels belangrijk van elkander verschillend en is het niet wenschelijk den 
door Huxrev ingevoerden term zoo rekbaar te maken. Te meer zal men mij de wensche- 
lijkheid toegeven van scherpe begrenzing van begrippen en woorden te dezer zake, wanneer 
men bedenkt, dat eene actieve splijting van het mesoblast bij de Vertebraten en de hoogere 
Evertebraten voorkomt, die men niettemin algemeen als een vormingswijze van echt ente- 
rocoel beschouwt. 
Streng aan Huxrev's terminologie vasthoudend zouden wij hier den naam schizocoel 
moeten toepassen en hij zelf legde zich ook de vraag voor: whether the splitting of the 
mesoblast in the vertebrata may not have a different meaning from the apparently similar 
process in the Arthropoda, Annelida and Mollusea (l. e. p. 56). 
Deze vraag, die, wat enkele dezer afdeelingen betreft, toch wel bevestigend moet 
beantwoord worden, is tevens het bewijs, dat de naam schizocoel niet gelukkig gekozen was. 
In plaats van haar te doen vervallen hebben O. en R. Herrwic hare beteekenis nog zeer 
belangrijk verruimd. Mij komt dit ongeraden voor. Vandaar mijn voorstel, om, wanneer 
aarigetoond kan worden, dat de holte wan den aanvang af bestaan heeft, den naam 
archicoel toe te passen en den naam schizocoel te behouden voor die gevallen, waarin eene 
lichaamsholte door actieve splijting ontstaat en definitief kan uitgemaakt worden, dat zij 
noch van het archicoel, noch van het enterocoel op eenigerlei wijze een derivaat is. 
De hypothese, die ook in een deel van het bloedvaatstelsel der Vertebraten het 
archicoelom terugvindt, en die reeds door Bürscurr (Morph. Jahrb. Bd. VIII, S. 474) werd 
uitgesproken, kan aan de hier beschreven feiten uit de ontogenie der Nemertinen inder- 
daad krachtige argumenten ontleenen. 
V. KENNEL spreekt op blz. 202 van zijn onderzoek over Peripatus (Arb. a. d. Zool. 
Institut zu Würzburg, Bd. VII) van de holte tusschen den darmwand en de gereduceerde 
(Segmenthöhlen» (werkelijk metamere holten in het mesoderm), welke laatste zich in de 
voetstompjes teruggetrokken hebben. Schertsenderwijze slaat hij hiervoor den naam 
neutrocoel voor. Het verdient onderzoek en overweging, of ook deze holte niet tot het 
archicoel behoort, m. a. w. of ook hier niet de oorspronkelijke klievingsholte aanvankelijk 
verdrongen werd, om, na reductie van de mesodermale holte, op nieuw en ongehinderd 
op den voorgrond te treden. 
Wij keeren thans terug tot de vorming van de slurpscheede. Wij zagen dat zij 
in den kop vóór de hersenen reeds ver gevorderd is, wanneer in den romp van haar nog 
niets valt te ontdekken. Werkelijk treedt zij hier niet eerder op, voordat ook in den 
liehaamswand naast de buitenste overlangsche spierlaag de later verschijnende kringspier- 
laag en de binnenste overlangsche spierlaag gevonden worden. Gelijktijdig daarmede zien 
wij bepaalde cellen zich rondom den slurp rangschikken op dezelfde wijze als dit in den 
kop reeds vroeger geschiedde en thans in aansluiting daaraan ook in den romp de slurp- 
scheede ontstaan. De eerste phasen der slurpscheedevorming in den romp vindt men 
4 
