25 



enim inde sit ^z=: ^ =: ;i, erit q = np , et jam rcliqua 

 omnia per variabilem p facile definiri poteiiint, existente 

 n::::^. Cuin enim sit x zn -, erit ^x =: — ^A hincqtie 



pdx ^izdf ^=: ~ et f/^r = ^zz= — ^-r*^> iinde fit ia- 



tegrando y^^f — hlp et z =i g — nhlp. Quocirca cuni 

 sit p ::^ -, nunc variabilis y seqiienci modo expiimetur: 

 ys^f—hlh-hhlx, sive mutatis constantibus: y zzzf-t-hlx; 

 tu m veio z^i g-\- nblx. 



14. Hinc igitur patet utramque curvae quaesitae 

 piojcctionem esse curvam logarithmicam ; ubi observasse 

 JLiv'abit, in his deterniinationibus inesse quatuor constantes 

 aibitrarias /, g, n et b, quemadmoduni solutio compléta po- 

 stulat , siquidem utraque aequatio principalis manifeste 

 differenlialia secunda complectitur , ideoque necesse est, 

 ut utrumque intégrale completum duas constantes aibitra- 

 rias contineat. 



15. Cum deinde relatio inter y et z ita exprimatur: 

 %^^ny-\-c, projectio curvae inventae super piano BOC 

 erit linea recta;- onde patet totani curvam nostram in idem 

 planum incidere <, neque adeo proprie ad praesentem ca- 

 sum referri posse. Intérim tamen. etiam hinc nostra metho- 

 dus haud mediocriter illustratur , cum declaret , quando 

 curva inventa in code m piano describi possit. 



Mhinim de l'Acad. T. IF. 4 



