Sa 



t::zix. — ^ , eut, utl ante per intcgraîibncm coîîegimtis r- 



V =: e-ïr:(j-^),(x-9.. 



§. i3. Hoc atitenr modo per fùnctionesr intégra lia- 

 feujusmodi aequationura differentialium exprfmere non lî- 

 eet, nisi quatenus earum forma vicaria factores simplices- 

 eomprehendit. Nisi enim hoc eveniat , integralîa aliter 

 exhiberi nequeimt, nisi omnia integralia particularia, quae- 

 ex formula g«'^ + P>-^~'^* + ''^<'' oriuntur , in- unam siunmcim 

 colligendo. Q.uad quo clarius appaieat^^ consideremus istiiro: 

 easum' specialem: (^^) rr (g-^^), cujus forma vicaria est 

 aa zzz ^y y quae certe in factores simplices nullo- modO' 

 resolvi potest. Ilinc aatera fit or :zi V ^ Y ,' ideoque 

 V m: e^ i37.-f-P>+7x^ ^^j^l binis litteris /3 eU y omnes possi.- 

 biles valores tiibui sunt censendae, quas autem nullo ma- 

 do> sub quapiam functione defmita- complecti licet.. Q.uo 

 boc clarius appareat ponamns %:zzlp, yzrilq et x zzz Ir, 

 tat fiàt V=:jo ^'^ q^P. Quod si jam hic litteris a, (3, y,. 

 îantum valores integros tribuantur, prodibit talis aequatio:: 



V = ^pqr -f ^p^'q'r -\- ^p^'^q^r + etc.. 



quos diversos termines sub nulla certa functione corai- 

 plecti licet. 



§. 14. Intérim tamen, si aequatio vicaria resolutid-] 

 nera in duos factores ,; etsi non. simplices, admittat , tumi 



