io5 



qnarum termini infmitesimi inter se sunt aeqnales. Ut 

 eigo terminum summatorium harum seriemm S : a: cxpri- 

 mamus, nihil aliud opus est, nisi ut ad expressionem prae- 

 cedentis spcciei insupei' termini secundae colnmnae verti- 

 ealis foimac generalis §. 9. exhibitae adjungantur , cujus 

 qnidem terminas supremus seorsim erit exhibendus; et quia 

 columnae singnlae horizontales jam tribus teiminis con- 

 stant, terminus summatorius quacsitus 2:0: sequenti série 

 triplicata deûflietur : 



r H- (i) - (^) -f- (3) - (4) 1 



21 :x=:^- (i) H- xAi ~\- xA2 +xA3 4- XA4 J> etc. 



^ " _{x-+-i) — (x + o)_(x^_^3)— (x + 4)j 

 quac forma , obAiz=:(2) — (1)'; A2=(3) — (2); 

 A 3:=: (4) — (3); etc. transfundetur in hanc : 



( + i-x(i) + i-x(2) + I^x(3)^ 



2; : X — ^x(i)-j- x(2)-h a:(3)+ x(4)J etc. 

 (^ — (x+i) — (x + 2) — (a:+3) j 

 quae séries eo magis convergit , quo niinor x accipiatur. 

 Supra autem docuimus , omnes casus semper eo reduci 

 posse ubi x sit fractio unitate minor. 



§. 26. Consideremus primo casum simplicissimum, quo 

 omnes seriei termini sunt inter se aeqnales , scilicet : 

 (x) zz. a : per se enim patet^ ejus terminum summatorium 



Mémoirci de l'Acad. T. IV. -14 



