ii3 



Qiiin ètiam pro formuUs racUcaUhiis logarithmi accipi 

 potemiit. 



§. 37. Veritas hujus theorematis eivatn exacte sub- 

 sistît his quatuor casibus: 1°) azzio; 2°) az^^; 3°)Vz=0 

 et 4°) n zz: 00. Praeterea vero idem evenit, quando in 

 forma priore est vel v zn [x vel vzz:2/jl, ita ut sit y^ n^ 

 vcl n vel nn. Habemus igitur sex casus , quibus hoc 

 theorema nihil plane a veritate aberrat; unde facile intel* 

 ligitur etiam reliquis casibus omnibus errorem non esse 

 posse notabilem. 



§. 38. Possumus etiam hoc theorema adhuc genera- 

 lius reddere , loco n scribendo - et ubique per debitam 

 potestatem ipsius c multiplicando, quo fractiones tollantur. 

 Sicque prior forma fiet : 



(aa— 3a(3+ 2P|3) y^u" — (2 aa — 4aj3) p'(n-h c)' 

 + (aa - a|3) f (,z + 2 c/ =: 2 P(3^ (u + y/, 

 altéra autem forma ab hac non discrepat, nisi quod radi» 

 calia in denominatorem ingrediuntur, id quod etiam de lo* 

 garithmis est intelligendum^. 



§. 3g. Operae pretium erit hoc theorema aliquo 

 exemplo illustrasse. Sumatur igitur a rz 1 et (3 :==; 2, fient* 

 que aequalitates in theoremate exhibitae : 



M(moirei de l'Atad. T.ir. ^^ 



