235 



X scribatur x^, tum t abit in t^ -f- i et T non mutatur. 

 At vero u abit in u-{-i, ita ut aequatio etiamnunc sub- 

 sistât, sicque quaterni casus ante exhibiti quomodocunque 

 inter se combinaii poteiunt. Ubi adhuc notetur loco T 

 scribi posse ZT; quin etiam T quantitate quacunque con- 

 stante augeri pote rit. 



Scholioni. 



§. 27. Hoc igitur modo problema générale commo- 

 dissiine solutum dedimus , quod omnes casus spéciales in 

 septem prioiibus probletnatibus tractatos in se complecti- 

 tur, quae investigatio , praeterquam quod ingentem prae- 

 buit numerum curvarum singulari et forsan aliquando cum 

 fructu adhibenda proprietate praeditarum , insuper suppe- 

 ditavit plurimas aequationes infinitesimi gradus ^ quarum 

 integralia compléta nobis assignare licuit , cujusmodi sunt 

 §§. 3, 6, S, iij, i3, 19 et 24 exhibitae. 



Scholion 2. 



5. 28. At vero, praeter supra traditas, innumeras ad- 

 huc aequationes diiTerentiales infmitas exhibere licet, qua- 

 rum integralia compléta assignari possunt. Ad hoc osten- 

 dendum sufficiet prioribus exemplis sequçntia adjicere, 



1°) Sit primo y talis functio ipsius x, quae evanes- 

 cat posito x:=z:o, tum si loco x ponatur x — x, prodibit: 



30 * 



