13^ 



§. 2 3. Supra autem piaecepimus formulae principali 

 4whN adjungere omnes numéros ad amn primos àtque 

 minores quam mn, quippe quibus numeris constabat séries 

 superior, atque hic totuni negotium eo erat reductura, ut 

 cuilibet horum numerorum signum debitum praefigatur; hic 

 quidem sponte patet primo horum numerorum, scilicet uni- 

 tati, perpetuo signum -|- esse tribuendum, et quia signa 

 numerorum compositorum rationem multiplicationis sequun- 

 tur, hanc investigationem tantum ad numéros primos retu- 

 lisse sufticiet. 



§. 24. Sit igitur p numerus quicunque primas, minor 

 quam mn, simulque di versus ab m et n, atque huic nu- 

 méro signum -|- erit praefigendum. Quando dabitur nu- 

 merus formae mxx-i- nyy per p divisibilis, tum sem- 

 per etiam dari poterit talis numerus mn-+-yy pariter per 

 p divisibilis , atque adeo ut y sit minus quam ^p. Hinc 

 igitur cum sit p > mn, nihil aliud requiritur, nisi ut lit- 

 terae y ordine oranes valores ab 1 usque ad ^mn tribuan- 

 tur, numerorumque resultantium omnes divisores primi mi- 

 nores quam mn et ab m et n diversi notentur, quando- 

 quidem his signum -f- erit praefigendum. 



5. 25. His igitin: numeris signatis reliquis numeris 

 prlmis usque ad mn alterum signum — dari oportebit. 



