34 



Ç. VI. Evidèiis nunc'^^st, posteriorém formulam per 

 prioiem divisam ipsum nostrum prodnctum continuum eX- 

 hibere, quo pacto -ambo integralia infinitesima se mutuo 

 tollunt , conseqiienter habemiis : , ,:r; 



A := f^- — " '■— : f f'-. y - :^ ^ j.: Simili modô pi otin us 



etc. ' ' i ' 



At vero haec mvestigatio adhuc generalior reddi potest, 

 quemadmodum sequens problema docebit. 



Problema g&n er al i u s. 



Invenire serieni unifonni lege procedentem A, B, C, D, etc. 



ita ut sit AB — ff-i-c; BC = (/+ a)^ -f- cr; 



CDr=:(/-h2a)^-hc; D E = (/+ 3 a)^ + c; ubi 



•'" 4ii" singulis productis litem f quantitfite a augefitur. 



' ftb'l iist io p i)i r p e r f r a c t i o n e s c o n t i n u as. 



§. i8. Hic iterura evidens est, qiialis A fueiit func- 



tio ipsius /, talem esse debere B functionem ipsiiis /-f a; 



..C ipsius /-}-2a; D ipsius/-)- 3 a et ita porro. Cum 



igitur sit ABz=^-|-c, si A et B essent aequales, omisso 



c foret A zr: B = /. Qiianto igitur A minor accipitur 



quam /, tanto B débet esse major; unde posito A:zzf—x 



erit B z=z f -{- X. Qinoniain autem B ex A nascitur , ci 



