87 



siye 4fl (o — 2d) > (a — d-{- vy, consequenter 



V < 2 ]/ o (a — 2 d) — (a — d) , 

 sicque habemus duos limites, intra qaos valor ipsius v ac- 

 cipi débet; unde patet, ante omnia requiri, ut sit fl>2cZ, 

 quia alioquin çonditionibus praescriptis satisfieri non lice- 

 ret. Opeiae igitur pretium eiit hanc solutionem aliquot 

 exemplis illustrate. 



Exemplum i. 



§. 26. Sit azz:3d, et limites, intra quos v subsistera 

 débet, erunt î;>o et v<2d'/ 3 — 2d^, sive 2; < 1,464. (i. 



Sumto igitur v intra hos limites erit h zz. ^j^ — — et 



^^_.i6 — — 4jr-f-^^ Casus autera simplicissimus eruitur su- 

 mendo v zz d, quo pacto fiet h:=:-^ d et c n: t? ci , sive 

 posito ci r;::: 8 quatuor numeri quaesiti erunt: 



a = 24; b zz: 2 1 ; czziS; d = 8. 

 Sumatur v zz^d ^ sive d zz: 2 et v zz i , ideoque a zz 6, 

 eritque b :i^ Il ^^ ^ ^^—{l» ^^^^ per 1 6 multiplicando qua- 

 tuer numeri quaesiti erunt 



azzgô; bzz "jS; czz 5"] ; d zz 32. 



E X e m p 1 u m 2» 



5. 27. Sumamiis a zn: | d, sive, ut fractiones tol- 

 lantur, sumatur dzz2 et azz5, atque limites pro 1; erunt 

 vv > — 7» quod sponte evenit, et .v ^ 2V 5 — 3 < 1,472, 



