ii8 



QuoniajBa enim hîc functio 0:=(i — ncos.0)~ est in- 

 definit^. sing^las has formulas intégrales transformare po- 

 terimus in aequationes differentiales secundi gradus, quae 

 maximum nobis usum praestare poterunt in altis seriebus 

 investigandis, magis convergentibus quam eae quas modo 

 exposuimus. Ipsas autem litteras A, B, C, etc., in quas 

 angulus (p non ingreditur , spectare poterimus ut functio- 

 nes quantitatis n, quae tanquam variabilis in aequationes 

 illas differentio - differentiales est introducenda. Hanc in- 

 vestigationem sequenti problemate complectar. 



Pr ohl ema i. 



§. 4, Si fuerit z:^f^:^:^^^lTintegrall a $ = o 

 ad (P :^z'ïï extenso, ita ut quantltas z spectan pos- 

 sit tanquam functio ipsius n, investigare aequationew^ 

 differentlnlem secundi gradus^ qua relatio inter z et 

 n cxprimatur. 



S G I n t i : 

 . Qiiatenus angulo (b nondum extremus valor (J5 =: ti 

 tiibuitur, qtiantitas z sjDectari poterit tanquam functio bi- 

 narum variabilium et n , quarura quidem ista in ipsa 

 formula integrali pro constante habetur. Hoc autem non 

 impedit^ quo minus variatio -ipsius z-, ex sola variabilitate 

 ipsius n oriunda , definiri queat. E^ iis enim , quae de 



