i[9 



functionibus tltiaium vaviabilium passim sunt demon^rata, 

 constat dilTerentiale ipsius % , ex sola variabilitate ipsiiis 

 a 'oitiHîî, obtineii, si quanlitas post signuiH intégrale dif* 

 feicntietur, sola litteia n pro vaiiabili spectata. 



Hâc régula observa ta diiTerentratio formulae 

 T /*■ a $ et- ' (î» 



*' ~~ •( ( t COS. <Î))X 



j 1 v^ d'à X aOcos. C05. rît j /-^ 



dabit K- =: ,— -- — -^a^r* unde fit 



dt (i tt COS. Cfj'^^-i ' 



•IT I /9^\ f 3 $ COS. COS. ï ■!) 



^** r \dK' — ' (7— "i"^s7^3>^H^ » 

 in qua formula integrali denuo solusf angulus pro va- 

 riabili est habcndus. Haec ' formula iterum differentietur 

 pro sola variabilitate ipsius n, eritque 



Jjfm istas très aequationes ducamus L in /, II. io g, 

 HL in h (ubi /, ^, /i dénotent certas functiones ipsius n 

 jnox determinandas) iisqire in unam summam collectis eiit 



y' g /Szx fe^ /99z\ /•/ jf^^ i COS. Cp 6 COS . {p'' \ à0cos-i(J> 



^~^ \\dJ~^X(\-hipd n^'f y W "^* — neoî.iî)"^{i— ncaï.<I)p/(i~ncoî.Cp)>^* 



Nunc quantitates /, g„ /i ita determinemus, ut rriembrura 

 postremum aequationis intégra tionem admittat, atque adeo 

 intégrale evanescat posito <p zz it. Tum enîm aequatio 

 difîerentialis quaesita, ïemotis clausulis, quoniam angutiis 

 (J) non amplius occurrit> ita se habebit : 



/„ ^i £?~ 1^ h d d s 

 ^ 'T" X.d» "^ X'CX-^ij^»' •. 



