399 



admodum divcrsa est. Reliquarum etiam a Stcllero 1739 

 collectarum specierum enumerationem, ejusdemc^ae auctoiis 

 aunotationes addere haud superiluum duco. 



Pcdiculus cornicis nigrae. Fig. 18. Tab. VIII. 



Avis haec tam pediculis quam sîronibns summopere 

 abundans praecipue eos sub alis et inj capite sustentât, Pe- 

 diculus , qwern microscopii ope perscrutavi , ut pIurimumE 

 lineam longus. Caput stipine pellucidu m , cornei coloris 

 trianguIaiCj anguliis anteiior obtusus a lostro formatur, binî 

 posterioies oculis efficiuntur.' OcuU vel oculorum analo- 

 gum qtiidquam, punctum cum lineola punicea, quae ûgu- 

 ram numeri 7 quasi refert, in quovis latere apparet, haec- 

 ce linea pilis veluti palpebrarum ciliis quaquaversum hor- 

 rida. Cervix truncati cordis figuram offert ejusdemque cura 

 capite coloris est. Thoracis scutum fuscum, pentagontim, 

 quo cervici jungitur angustis lateribus, angulo altero mé- 

 dium dorsum versus spectante. Dorsum oblongum lineolis 

 octo transversalibus ab utroque latere fuscis , in média 

 dorso autem interruptis^ totidem quasi annulis cingitur, ita, 

 ut in medio dorso linea albicans longitudinalis appareat. 

 Lineolae très transversales supra anum sitae fusae sunt 

 nec albo colore interruptae. Pedibus gradîtur sex, primo 

 paii juxta verticem inserto , forcipato , hifido , brevissimo^ 



