DO 



§. 11. Sumamns igitur P iz:: Qf et Rrz: — Sy, alque 

 nostia aeqiiatio induct hanc foiniam : 



sive 



3.Qt' /dx\ 3- Si) /3ï\ 30 /-3z\ 3S /33\ 



T3^ fe) — -3=r (3 «) = ^ ^ 3^(3>) + ^ ^ 3^ ku) 



cjiiae aeqatio tribus tantum membris piincipalibns constat, 

 scilicet : 



, r\ c /rî3z\ / 30 3 Qt.'\ /32\ / 3S 3.Sr\ /3c\ _ 



4Û^^^(3-,aJ-^(^^^af--.i^)(3f)-'-(^^3>-^^J(3-^)=0- 



§. 12. Cum igitur sit P = Qy et R r= — Si;, erit 

 dt-znQ, [vdx -\- dy) et ou =z S (5/ — vdx) ; unde paî:et 

 quaniitates Q. et S ita accipi debere, ut hae diuie forniu- 

 lae integiationera adaiitlant , id qiiod a valore v potissi- 

 mum pendet. Quo igitur a siinplicissimis incipiamus, su- 

 mamus vziza, capique poterit tam Qin 1 quam S zi: 1, 

 unde fit V z^ a et Riz; — a; quibus positis aequalio no- 

 stra erit J^aa Qff^) — ^, sive (|/fJ=zO; qua ergo bis in- 

 tegrata habebimus t :z:zax~\~y et urzj — ax. 



5. i3. Ad aequationem inventam (^^^) =:= O inte- 

 grandam statuamus (—^-zz s , fietque (^j)r=o, ubi sola t 

 vaiiabilis accipitur, existante u constante, quare integraudo 



