) 
sumatur pro divisore, praecedens vero divisor pro divi- 
dendo; hocque modo procedatur, donec ad quotos fractos 
perveniatur, in quorum scilicet denominatore ipsa quanti- 
tas x insit. ‘um enim si more solito ex quotis reper- 
tis fractiones formentur, ea quae ultimo quoto integro re- 
IL L d . 
æ €X qua dein- 
ceps, numeratoribus et denominatoribus seorsim aequatis, 
spondet, nobis exhibebit ipsam fractionem 
numerator P facili negotio eruitur. 
f. 183. Quoniam autem tales operationes in quanti- 
tatibus algebraicis nondum sunt usitatae, rem exemplo il- 
lustrasse operae erit pretium.  Sumamus igitur denomina- 
torem P— 1 +- xt; at pro littera Ÿ statuamus perventum 
esse ad hanc formam: —* +"; jta ut Ni== 245; Let 
xxx +1? 
xt + 
M= x+ xx+ 1, sicque erit fractio M— x pzssw Po 
qua instituatur haec operatio: 
X3+-xx-t 1 | xd | x 
x4+-x3+ x 
x 3x1 | 7x x | 5 
2x3 x —1 
j xx — x —x 3x1 —x 4 
—x3+-xx—2x 
2x Gti |H-xx x tal —7 ® 
—+-xx—x — 1 
3| xxx) —X? 
3 
—xx 
| _ — etc. 
Hic ergo ‘'quotiledinetisuntuæ, 2141, = Lie LS nt 
Posita jam prima fractione primo quoto x subscribenda, ut 
vulgo feri solet, —21, sequentes fractiones inde more 
L 
