15 
# | 
ximam potestatem ipsius x ibi contentam esse «”.  Nisi 
ergo etiam tanta potestas, vel adeo major, in numeratore 
insit, nullae prorsus partes integrae habebuntur. Quando 
autem evenit, ut tales potestates in numeratore N insint, 
eas partes integras, quae tum necesse in fractione propo- 
sita continentur, sequenti modo facillime indagare licebit. 
f. 21. Ponamus primo maximam potestatem in nu- 
meratore N contentam esse ipsam x”, atque evidens est, 
partem integram inveniri, si tantum supremi termini tam 
numeratoris quam denominatoris dividantur, hocque modo 
obtinebitur pars integra %. Sin autem summa potestas in 
numeratore  occurrens fuerit Ciaipe 
; tum pars integra repe- 
rietur, si divisio tantum inter binos supremos terminos in- 
stituatur, quo pacto orietur pars integra formae x + J. 
Simili modo si summa potestas in numeratore occurrens 
fuerit &" 7°, divisioném institui sufficiet inter ternos ter- 
minos supremos; unde quotus formae Çxx + Dx+% re- 
sultabit. Hoc igitur modo operationes divisionis haud 
mediocriter sublevabuntur — Conveniet autem omnia, quae 
hactenus sunt praecepta, aliquot exemplis illustrare. 
| Exemplum I. 
. . : = . 4 « 
f. 22. Proposita sit ista fractio: Er. in Suas par- 
… tiales resolvenda. 
