29 
tum vero tag. ® —t Unde cum sit sin. ® — — et 
cos. P— "7 fiet sin. 2 = 5 quibus valoribus in- 
troductis, nostra aequatio hanc induet formam: 
NE + ME 'e (f+g=VIÉT; ex qua igi- 
tar valorem ipsius t elici oportet, quem idcirco per duas 
tantum quantitates constantes f et g determinari manife- 
stum est. 
f. 8. Postquam autem valor ipsius t fuerit inventus, 
#ideamus quomodo omnia elementa, quibus solntio absol- 
vitur, definiantur. Ac primo quidem habebitur angulus ®, 
ob tag. D—t. Deinde, introducta area trianguli, sive 
quantitate À, habebimus intervalla AX=x=AV cot.a+ cot.D 
et BY—y—%" cot. B+ tag. P; tum vero hinc colli- 
guntur intervalla AQ = ÉS et BP=——7 D - In- 
ventis autem punctis X, Ÿ, P et Q, ductae rectae XQ 
et YP problema perfecte resolvunt. | 
f. 9. Restaret igitur, ut aequatio nostra finalis : 
Vf+i= V tv 2 (f+-2) tp ab irrationalite 
liberaretur, id quod, aliquoties quadratis sumendo prae- 
siari posset, quo pacto utique ad aequationem plurium 
dimensionüm perveniretur, quae autem in praxi nullum 
plane usum esset praestatura. Quod si enim triangulum 
quodpiam determinatum proponatur, ex cujus binis angu- 
