36 
nostrae aequationis. Ut igitur hinc limites eliciamns, con 
sideremus primo casum quo æ—7%, sive primus nostrae 
aequationis terminus ultimo aequalis, hoc est f += En 
unde fit f = "5 Est vero = — cot. (180°— 9 p), 
Quare cum sit ve = cot.æ, iste limes dabit a — 180°=24); 
unde colligitur D—9o0°—1a Pro altero limite facia- 
mus gt — Lt, ideoque g — = — cot. 2 D, conse- 
quenter, ob g— cot. f, erit B — 2 @, ideoque alter limes 
DP—2:6. Unde discimus, ut solutio nostra locum habere 
possit, requiri, ut angulus @ intra hos duos limites ca- 
dat: 58 et 90°—;a. 
f. 20. Quod si jam ponamus hos ipsos limites 
aequationi nostrae satisfacere, reperiemus limites pro an- 
gulis a et B,.sive litteris f et g, qui cum ante inventis 
egregie convenient. Prior autem limes erat f— ==, 
unde fit t—f+ V'ff+, et quia primus terminus quarto 
erat acquals, requiritur ut secundus aequalis fiat tertio, 
sive gt —of+0g, ideoque t—2f+g, qui valor 
illi aequatus dat -g = — f + V4 ff+ 1, hincque vi- 
cissim colligitur f==""%, qui erat Jimes posterior ante 
inventus. Alter vero limes hic occurrens est g= 
quo secundus terminus quarto factus est aequalis; ut igi- 
tur primus tertio aequalis fiat, debet esse = —f+2g 
